Ἡ κυβέρνηση τῆς Καταλωνίας ἐπιχειρεῖ πλέον νὰ προσδώσει διεθνεῖς διαστάσεις στὴν ἀνεξαρτησία, πέραν τῆς εὐρωπαϊκῆς∙ ὁ πρόεδρός της δήλωσε ὅτι, στὸ τέλος τῆς ἑβδομάδος ἢ στὶς ἀρχὲς τῆς ἑπομένης, θὰ κηρύξει τὴν ἀνεξαρτησία ἀπ’ τὴν Ἱσπανία, ἐνῶ ὁ βασιλεὺς Φίλιππος τὸν κατηγόρησε γιὰ διασπαστικὲς κινήσεις καὶ καταπάτηση τοῦ Συντάγματος. Ἡ ἀνεξαρτησία δὲν εἶναι καὶ τόσο εὔκολη ὑπόθεση, πέραν τῆς ἀντιδράσεως τῆς Μαδρίτης, ἡ ὁποία διατηρεῖ μεγάλες ἀστυνομικὲς δυνάμεις στὴν ἐπαρχία, διότι δὲν εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ τὴν ἀναγνωρίσουν οἱ ἄλλες χῶρες καὶ περισσότερο οἱ εὐρωπαϊκές∙ ἄλλωστε στὸ δημοψήφισμα ψήφισε μόνο τὸ 42% τῶν Καταλανῶν, μὲ 90% ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας, μὲ καμμία ἐγγύηση τηρήσεως τῶν δημοκρατικῶν κανόνων, ἐνῶ καὶ στὶς διαδηλώσεις ἀνταποκρίνονται μόνο οἱ κάτοικοι τῆς Βαρκελώνης καὶ αὐτοὶ ὄχι μαζικά∙ στὴν προχθεσινὴ γενικὴ ἀπεργία οἱ συνοικίες καὶ ἡ ἐπαρχία εἶχαν κανονικὴ ζωή. Ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ τοὺς στηρίζει.