Ἡ δολοφονία τοῦ Μιχάλη Ζαφειρόπουλου στὴν Ἀσκληπιοῦ ἔχει συγκλονίσει τὸ Πανελλήνιο, γιὰ τὴν ὠμότητα τῆς πράξεως καὶ τὴν ἀπόδειξη τῆς πλήρους ἀνομίας στὸ κέντρο τῆς πρωτεύουσης∙ ὁ διαπρεπὴς δικηγόρος, υἱὸς προέδρου τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Ἀθηνῶν καὶ βουλευτοῦ τῆς Νέας Δημοκρατίας, ἔπεσε νεκρὸς ἀπ’ τὴν σφαῖρα ἐκτελεστοῦ μὲ σπασμένα ἑλληνικά. Ἡ κηδεία του ἦταν πάνδημη στὸ νεκροταφεῖο τοῦ Ἑλληνικοῦ, μὲ σύσσωμη τὴν παλιὰ καὶ νέα ἡγεσία τῆς Νέας Δημοκρατίας, ἐκπροσώπων ἄλλων κομμάτων, πληθώρας δικηγόρων καὶ πλῆθος κόσμου∙ ἡ διαλεύκανση τῆς ὑποθέσεως εἶναι θέμα τιμῆς γιὰ τὴν Ἐλληνικὴ Ἀστυνομία, ἡ ὁποία διαθέτει ἔμπειρα καὶ ἱκανὰ στελέχη, τὰ ὁποῖα, ὅταν ἀφεθοῦν στὴν ἐκτέλεση τοῦ καθήκοντός τους, καταλήγουν πάντοτε σὲ ἀποτέλεσμα.