Ἡ Εὐρώπη, μὲ τὸ σημερινὸ Εὐρωσυμβούλιό της, χαράσσει τὴν ἱστορικὴ ἐπανεκκίνησή της, πρὸς τὴν πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἑνοποίησή της∙ οἱ ἐκλογὲς στὴν Αὐστρία ἐπιβεβαίωσαν μὲν τὴν στροφὴ πρὸς τὴν δεξιά -ἐὰν ἔχουν σημασία πλέον οἱ διακρίσεις δεξιᾶς καὶ ἀριστερᾶς στὴν ψηφιακὴ ἐποχή-, ἀλλὰ καὶ τὴν ἧττα τῆς ἀκροδεξιᾶς καὶ τοῦ ὁλοκληρωτικῆς νοοτροπίας λαϊκισμοῦ. Οἱ 27 ἡγέτες, διότι ἡ Βρεταννία εἶναι ὑπὸ ἀναχώρηση, θὰ ἀποφασίσουν τὰ μέτρα καὶ τὴν διαδικασία τῆς ἑνιαίας ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς, μαζὶ μὲ τὴν προάσπιση τῶν συνόρων καὶ τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς τρομοκρατίας, ὡς συμπληρωματικὰ πρὸς τὴν οἰκονομικὴ ἕνωση∙ ἀντιρρήσεις δὲν ὑπάρχουν σχεδὸν ἀπὸ κανέναν, ἀκόμη κι ἀπ’ τὴν Πολωνία, διότι βρίσκονται σὲ μειοψηφία. Τὸ μοναδικὸ πρόβλημα εἶναι ὁ Ναπολεοντίσκος, ὁ ὁποῖος δέσμευσε τὴν Ἑλλάδα στὴν ἀγορὰ ὁπλισμοῦ ἀπ’ τὴν Ἀμερική, ὅταν τὸ κύριο μέλημα τῶν Εὐρωπαίων εἶναι ἡ ἑνοποίηση τῶν ὁπλικῶν τους συστημάτων.