Τὴν συζήτηση σὲ βάθος τῆς πορείας ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρωζώνης τουλάχιστον συζητοῦν οἱ ἡγέτες στὸ Εὐρωσυμβούλιο∙ τὰ προβλήματα μὲ τὸν ἀκροδεξιὸ λαϊκισμὸ παρεκάμφθησαν μετὰ τὶς αὐστριακὲς ἐκλογὲς καὶ τὴν νίκη τῆς δεξιᾶς∙ ὁ σχηματισμὸς κυβερνήσεως θεωρεῖται τρέχον θέμα καὶ σύνηθες στοὺς Εὐρωπαίους. Ἡ πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἕνωση εἶναι τὸ κύριο, μὲ εὐνοϊκὴ διάθεση ἀπ’ ὅλους τοὺς ἑταίρους, μὲ τὴν ἐξαίρεση τοῦ Ναπολεοντίσκου, ὅταν ἀκόμη καὶ τὸ πρόβλημα τῆς Καταλωνίας τὸ θεωροῦν δευτερεύουσης σημασίας∙ ἡ ἀπόλυτη ἑλληνικὴ ταύτιση μὲ τοὺς Ἀμερικανοὺς στὴν ἄμυνα θεωρεῖται ὡς νάρκη στὴν προσπάθεια ἑνιαίας εὐρωπαϊκῆς ἀμύνης καὶ ἑνοποιήσεως τῶν ἐξοπλιστικῶν τους συστημάτων. Ὁ Ἐμμνουὲλ Μακρὸν τὸ εἶχε θέσει στὴν Ἀθήνα, ἀλλὰ ὁ πρωθυπουργὸς ἐποίησε τὴν νήσσαν∙ τώρα τίθεται ἐνώπιον ὅλων καὶ συνδέεται εὐθέως μὲ τὴν οἰκονομικὴ ἕνωση καὶ τὴν ἔξοδο ἀπ’ τὰ μνημόνια. Ἑνιαία ἄμυνα καὶ οἰκονομικὴ πολιτικὴ εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένα στὴν Εὐρώπη…