Ἡ συνάντηση τῶν προέδρων Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ Κίνας εἶχε ὅλα τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς δυνάμεως καὶ τῆς αἴγλης στὴν Ἀπαγορευμένη πόλη τοῦ Πεκίνου∙ ὁ Ξὶ Τζιπὶνγκ ἔστρωσε κόκκινα χαλιὰ καὶ ἔδωσε παράσταση ἡ ἐπίσημη ὄπερα τοῦ κινεζικοῦ θεάτρου. Ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ καὶ ἡ σύζυγός του ἔκπληκτοι παρακολουθοῦσαν τὸ μοναδικὸ θέαμα, ἀλλὰ καὶ ἀντελήφθησαν, ὅτι ὁ οἰκοδεσπότης θεωρεῖ τὸν ἑαυτό του ὡς ἰσάξια παγκόσμια δύναμη, ἂν ὄχι καὶ ἀνώτερη∙ ἦταν ἡ περιποίηση λίαν εὐγενὴς καὶ τυπικὴ ὅμως. Στὰ ἐκκρεμῆ θέματα δὲν παρουσιάσθηκε οὐσιαστικὴ πρόοδος, καθὼς ἡ Κίνα διαφωνεῖ μὲ τὴν ἄσκηση ἰσχυρῶν πιέσεων στὴν Βόρειο Κορέα καὶ ζητάει τὴν ἀποπυρηνικοποίηση ὁλοκλήρου τῆς χερσονήσου∙ στὰ οἰκονομικὰ δὲν ὑπῆρξε προσέγγιση, διότι δὲν πιστεύουν οἱ Κινέζοι ὅτι πριμοδοτοῦν τὶς ἐξαγωγές τους καὶ ἦταν σαφεῖς, ὅτι θὰ ὑπάρξουν ἀντίμετρα, ἂν ἐπιβάλλει περιορισμοὺς ἡ Οὐάσιγκτον. Ἡ διάσκεψη τῶν χωρῶν Εἰρηνικοῦ καὶ Ἀσίας στὸ Ἀνόι ἀκολουθεῖ.