Τὸ τέλος τοῦ Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, μὲ τὴν παράδοση τῆς Γερμανίας στοὺς συμμάχους τῆς Ἀντάντ, στὶς 11 Νοεμβρίου 1917, ἑορτάσθηκε σὲ κοινὴ τελετή, μὲ τὴν παρουσία τῶν προέδρων Γαλλίας καὶ Γερμανίας. Στὸ μνημεῖο, δίπλα στὸ κοινὸ κοιμητήριο τῶν νεκρῶν τῶν δύο ἀντιπάλων, ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν καὶ ὁ Φρὰνκ Βάλτερ Στάϊνμάγιερ, ἕνωσαν τὰ χέρια τους μὲ ἄκρως συμβολικὴ σημασία∙ οἱ δύο λαοί, ἀντίπαλοι ἐπὶ αἰῶνες ποὺ αἱματοκύλισαν πλειστάκις τὴν Εὐρώπη, ἐπαναλαμβάνουν τὴν στενὴ συμμαχία τους καὶ μεταφέρουν τὸ μηνυμα σὲ ὅλους τοὺς λαοὺς τῆς γηραιᾶς ἠπείρου. Ἀποκτᾶ ἰδιαίτερη σημασία τὸ μήνυμα, διότι σημαίνει ὅτι ἐπιταχύνεται ὁ ρυθμὸς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρώπης, μὲ τὴν ἑνιαία ἀμυντικὴ καὶ ἐξωτερικὴ πολιτική∙ αὐτὸ ἄλλωστε θὰ εἶναι καὶ τὸ κύριο θέμα τοῦ ἑπομένου Εὐρωπαϊκοῦ Συμβουλίου. Ὅλες οἱ κυβερνήσεις ἔχουν ὑποβάλει τὶς προτάσεις τους, μὲ μοναδικὴ ἐξαίρεση τὸν δικό μας Ναπολεοντίσκο.