Ἡ ὑπογραφὴ τῆς ἀμυντικῆς συμφωνίας, τῶν 23 χωρῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως τὴν Δευτέρα στὶς Βρυξέλλες, ἀποτελεῖ ὁρόσημο γιὰ τὴν πολιτικὴ καὶ οἰκονομικὴ ἑνοποίησή τους∙ ἀπ’ τοὺς 28, διότι ἡ Βρεταννία ποὺ προέβαλε καὶ τὰ ἐμπόδια ἕως τώρα ἀποχωρεῖ, δὲν μετέχουν πέντε κράτη, Δανία, Ἰρλανδία, Πορτογαλία, Μάλτα καὶ Φιλανδία, ὡς διεθνῶς οὐδέτερη. Ὅλες οἱ ἄλλες, ὄχι μόνο μετέχουν, ἀλλὰ ἔχουν ὑποβάλει τὶς προτάσεις τους, μὲ ἐξαίρεση τὴν Ἑλλάδα, ἐνῶ διετέθησαν καὶ τὰ πρῶτα πέντε ἑκατομμύρια εὐρὼ γιὰ τὴν συγκρότηση τοῦ ἐπιτελείου της∙ ἡ παραμονὴ τῶν χωρῶν στὸ ΝΑΤΟ δὲν ἀμφισβητεῖται, οὔτε αἴρονται οἱ ὑποχρεώσεις τους πρὸς αὐτό, ἀλλὰ ταυτοχρόνως δημιουργεῖται ὁ πρόσθετος ἀμυντικὸς μηχανισμός, γιὰ τὴν προστασία τῶν καθαρὰ εὐρωπαϊκῶν ἀναγκῶν. Διεθνῶς ἡ Εὐρωζώνη ἀποκτᾶ τὴν δική της ὀντότητα, διότι, χωρὶς ἀμυντικὴ θωράκιση, δὲν ἀναγνωρίζεσαι ἀπὸ κανέναν στὶς παγκόσμιες ὑποθέσεις, ὅση οἰκονομικὴ δύναμη κι ἂν διαθέτει στὴν πράξη.