Ἡ κυβερνητικὴ στασιμότης στὴν Γερμανία ἔχει ἄμεσο ἀντίκτυπο στὴν Εὐρώπη, διότι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ληφθεῖ οἱαδήποτε ἀπόφαση, χωρὶς τὴν ἔγκριση τοῦ Βερολίνου∙ οἱ τριμερεῖς διαβουλεύσεις ναυάγησαν, κυρίως ἐξ αἰτίας τοῦ μεταναστευτικοῦ, στὸ ὁποῖο οἱ θέσεις Φιλελευθέρων καὶ Πρασίνων ἦταν ἐντελῶς ἀντίθετες καὶ χωρὶς περιθώρια συμβιβασμοῦ. Ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἀνακοίνωσε τὸ ναυάγιο καὶ στὴν συνέχεια ἔγινε δεκτὴ ἀπ’ τὸν πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, ὁ ὁποῖος ἴσως ἀναλάβει νέα πρωτοβουλία διαβουλεύσεων, ἀκόμη καὶ μὲ τοὺς Σοσιαλδημοκράτες, ἂν καὶ αὐτοὶ ἔχουν ἀπορρίψει τὴν πρόταση ἐκ τῶν προτέρων∙ ἡ προσφυγὴ στὶς κάλπες ἐξετάζεται, ἀλλὰ εἶναι δύσκολη καὶ χρονοβόρα διαδικασία, ἐπειδὴ τὸ Σύνταγμα θέτει πολὺ αὐστηρὲς προϋποθέσεις. Οἱ ἐπιπτώσεις στὰ εὐρωπαϊκὰ πράγματα εἶναι δεδομένες, μὲ πρῶτο τὴν ἀξιολόγησή μας, ὅταν ἀπαιτεῖται γενναῖος συμβιβασμός, ἐπειδὴ ἡ κυβέρνηση εἶναι πάλι ἀνέτοιμη∙ ἡ πραστευτικὴ χεὶρ τῆς καγκελαρίου ἀποσύρεται κι ὁ Ναπολεοντίσκος ὁφείλει ἀποφασίσαι ὁ ἴδιος…