Ἡ σπουδὴ ἐπιλύσεως τοῦ Σκοπιανοῦ, μὲ ἀμερικανικὴ πρωτοβουλία, ἀποβλέπει στὴν ἀπαξίωση τῆς εὐρωπαϊκῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς, πρὶν ἀκόμη κάνει τὸ ἀποφασιστικὸ βῆμα τῆς παρουσίας της∙ ἐπιχειρεῖται λύση, στὸ πιὸ κρίσιμο θέμα τῆς Νοτιοανατολικῆς Εὐρώπης, μὲ ἀνάμιξη ἑνὸς μέλους τῆς Εὐρωζώνης, ἀλλὰ καὶ εὐθεῖα διασύνδεση μὲ τὰ ἐξωτερικά της σύνορα. Ἐπιμόνως ἡ Ἐπιτροπὴ ζητάει τὴν ἀπόδειξη τῶν καλῶν προθέσεων τῶν Σκοπίων, μὲ τὴν ἐφαρμογὴ ὅλων τῶν προϋποθέσεων τῆς ἀποφάσεως τοῦ Βουκουρεστίου∙ ὁ Ναπολεοντίσκος ἀγνόησε τὴν προειδοποίηση κι ἔδειξε ὅτι ἐπιδιώκει τὴν χρησιμοποίηση τοῦ θέματος καὶ γιὰ τὴν πρόκληση προβλημάτων στὴν Νέα Δημοκρατία. Ἡ δυσκαμψία τῆς εὐρωπαϊκῆς ἀντιδράσεως ὀφείλεται σὲ μεγάλο βαθμὸ στὴν ἀνυπαρξία πολιτικῆς κυβερνήσεως στὴν Γερμανία, ἂν καὶ οἱ διαβουλεύσεις συνεχίζονται ἐντατικά, μὲ προοπτικὲς αἰσίας ἐκβάσεως∙ διεθνῶς δὲν εἶναι τόσο εὔκολη ὑπόθεση τὸ Σκοπιανό, διότι ἡ Οὐάσιγκτον βρίσκεται στὴν χειρότερη ἀπομόνωσή της μεταπολεμικά. Ἐνῶ καὶ ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση ἀπειλεῖται πανταχόθεν, χωρὶς τὴν ἀπαιτούμενη, σὲ παρόμοιες περιπτώσεις, ἐλευθερία κινήσεων.