Ὡς νέος ἐκλεκτὸς τῶν Ἀμερικανῶν παρουσιάζεται ὁ ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, μὲ πρόσωπο ἀριστερὸ καὶ ἀντιμνημονιακό∙ οἱ ἀνακοινώσεις τῆς ὁμάδος του, «Πράττω», γιὰ νομοθετικὴ προστασία τῆς πρώτης κατοικίας, θεωροῦνται ὡς τὸ πρῶτο βῆμα. Ἤδη ἔχει ἀρχίσει τὶς προσεγγίσεις πρὸς πολλοὺς ὁμοϊδεάτες του πρώην Κνίτες καὶ τοὺς καλεῖ σὲ συστράτευση, πρὸς τὸ παρὸν μυστικὴ ἀκόμη ἢ μᾶλλον σὲ χαμηλοὺς τόνους, γιὰ ἀντίθεση στὶς ἐντολὲς τῶν δανειστῶν καὶ τὴν ἐξαθλίωση τοῦ κόσμου∙ ἡ ἀπήχηση εἶναι μηδαμινή, ἀλλὰ κυκλοφορεῖ ἡ ἔκκλησή του στοὺς παλαιοὺς Συριζαίους. Ἡ προϊστορία του πείθει γιὰ τὴν ἐπιλογή του ἀπ’ τοὺς Ἀμερικανούς, πρώην τῆς Στάζι, τῆς ΣΙΑ, δουλικότατος στὶς ἐντολὲς τῆς τελευταίας γιὰ ἑλληνοτουρκικὰ καὶ Σκοπιανό, ἀρκετὰ φιλόδοξος…