Σὲ ἀπόλυτη ταύτιση στὰ ἐθνικά μας θέματα βρίσκονται τὰ δημοκρατικὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως καὶ ἡ ὁμογένεια, ἰδιαιτέρως ὡς πρὸς τὸ Σκοπιανό∙ ἡ Ὁμοσπονδία τῶν Μακεδονικῶν Ὀργανώσεων τῶν Ἠνωμένων Πολιτειῶν ἔστειλαν αὐστηρὴ ἐπιστολὴ στὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο καὶ στὴν πολιτικὴ ἡγεσία τῆς Ἑλλάδος, νὰ μὴν ὑποχωρήσουν ἀπ’ τὴν ἐθνικὴ γραμμή, διότι θὰ τοὺς βροῦν ἀντίθετους. Τὰ ἴδια ὑπογράμμισε καὶ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης στὴν Βουλή, ὡς ἀνυποχώρητη ἐθνικὴ γραμμή, ἐκείνη τοῦ 2008 καὶ κάλεσε τοὺς κυβερνητικοὺς ἑταίρους νὰ μὴν ἀποτολμήσουν τὴν παραβίασή της, ἐνῶ ὑπενθύμισε ὅτι Τσακαλῶτος καὶ Σταθάκης ζητοῦσαν τότε τὴν ἀναγνώριση μὲ τὸ συνταγματικό τους ὄνομα. Ὁ συνεταιράκιας δὲν ἐμφανίσθηκε στὴν συζήτηση, ἐνῶ οἱ ἀντιδράσεις στοὺς ὅσους τοῦ ἔχουν ἀπομείνει κλιμακώνονται, ὅπως καὶ στὸν ΣΥΡΙΖΑ.