Ἡ φρασεολογία τοῦ ὑβριστοῦ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, μὲ τὴν προσβολή του στὸ ἦθος τῆς κοινωνίας μας, ἀποκάλυψαν τὶς ἐξαρτήσεις ὁλοκλήρου τῆς κυβερνήσεως∙ χρησιμοποιεῖ κάποιες ἀρχαῖες ἑλληνικὲς λέξεις ὡς ἀποπροσανατολισμό, ἀλλὰ ἀποδέχθηκε πλήρως καὶ προσυπέγραψε τὰ νομοσχέδια γιὰ τὴν ἀφελληνισμὸ τῆς νεολαίας, μὲ τὴν προβολὴ τῆς «ἀριστείας ὡς ρετσινιᾶς» καὶ τὴν νόθευση τῆς διδασκαλίας τῆς ἁρμονικῆς γλώσσης μας, ἀλλὰ πλήρη ὑπακοὴ στὴν προώθηση τῆς ἀγγλικῆς. Στὴν πραγματικότητα ὑπηρέτησε πιστὰ τὸν ὁλοκληρωτισμὸ τοῦ Ναπολεοντίσκου σὲ ὅλα, ὅπως καὶ στὴν μειοδοσία στὰ ἐθνικά μας θέματα∙ ἡ ἀποστολή του ἦταν ὁ ἐκμαυλισμὸς τῆς νεολαίας καὶ ὁ ἐκχυδαϊσμὸς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀλλὰ οἱ ὀξύτατες ἀντιδράσεις τῆς κοινωνίας μας τὸν ὑποχρέωσαν σὲ παραίτηση.