Στὴν ἐγκατάλειψη τοῦ Ναπολεοντίσκου ἀπ’ τοὺς βασικοὺς ὑποστηρικτές του, ἀτλαντικοὺς καὶ ἐπιχωρίους, ὁδηγοῦν οἱ συνεχεῖς πανωλεθρίες του, μὲ ἀποκορύφωση τὸν Ρωσοπόντιο∙ ἡ συγκάλυψη τῶν γεγονότων τῆς Τούμπας ἦταν παιδικὸ κρυφτοῦλι κι ὅλοι τὸν ἐπικρίνουν, διότι δείχνει, παντελῆ ἔλλειψη πολιτικῆς σκέψεως καὶ ἐπαφῆς μὲ τὴν Ἑλλάδα, «δὲν πατάει χῶμα ἑλληνικό». Ὁπωσδήποτε ὁ μεγαλοπαράγων τὸν ἐκβιάζει καὶ λέγεται πολὺ ἄσχημα, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς παραδόσεώς του στὸν ἐκβιαστὴ παλαιότερα∙ ἀφοῦ δὲν ἔχει οὔτε τόση ἐλάχιστη πολιτικὴ πρόνοια, τότε ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ προδοσία του στὰ ἐθνικὰ θέματα. Ἀποδεικνύεται ὅτι εἶναι, τόσον ὀλίγος καὶ περισσότερον μικρόνους, σχολιάζουν οἱ πολιτικοὶ κύκλοι∙ ἡ ἀμφοσβήτηση ἐπεκτείνεται στὸ κυβερνητικὸ στρατόπεδο, κυρίως μεταξὺ ὅσων ἐλπίζουν στὴν ἐπανεκλογή τους, ἀνεξαρτήτως σχήματος, διότι ἀρκετοὶ θεωροῦν τελειωμένον τὸν ΣΥΡΙΖΑ κι ἀναζητοῦν διέξοδο. Ἄλλωστε, ἡ ἐπικοινωνία τους μὲ τὶς περιφέρειές τους γίνεται μόνο τηλεφωνικὰ καὶ μὲ ἐλαχίστους μόνο ἀπ’ αὐτούς.