Ἡ Οὐάσιγκτον φέρεται ἀποφασισμένη ἐπεκτείναι τὶς οἰκονομικὲς κυρώσεις κατὰ τῆς Ρωσίας, ἔστω καὶ προπαγανδιστικὰ μόνο, ἐνῶ ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν προειδοποίησε ὅτι, νέα ἐπίθεση κατὰ τῆς Συρίας ὁδηγεῖ στὸ χάος, ἀλλὰ καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι ἀκολουθοῦν διαλλακτικὴ πολιτική∙ τὸ πρόβλημα ἑστιάζεται στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Ἀμερικῆς, διότι οἱ ἔρευνες γιὰ τὴν παραβίαση τῶν νόμων ἀπ’ τὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο, κατὰ τὴν προεκλογικὴ περίοδο, ὁδηγοῦν στὴν καθαίρεσή του. Ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ ἐπιλέγει τὸν ἀποπροσανατολισμὸ τῆς κοινῆς γνώμης, ὅπως καὶ ἡ Τερέζα Μαίυ, μὲ τὸ νευροδιαλυτικὸ δηλητήριο∙ ἤδη ὅμως στὴν Ἀμερικὴ οἱ ἀντιδράσεις εἶναι πολλὲς καὶ ἔντονες, ὄχι μόνο γιὰ τοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς Συρίας, ἀλλὰ καὶ γιὰ οἰκονομικὲς ἐπιπτώσεις τῆς ψυχροπολεμικῆς τακτικῆς. Ἡ Μόσχα ἑτοιμάζει ἀντίμετρα πολὺ αὐστηρά, ἐνῶ καὶ ἡ Κίνα τὴν στηρίζει ἀνεπιφυλάκτως καὶ μεθοδεύει τὴν ἀπαξίωση τοῦ δολλαρίου∙ στὴν Βρετανία, τὸ ἴδιο, ὁ Τζέρεμυ Κόρμπιν καταδικάζει τὴν κυβερνητικὴ πολιτικὴ καὶ κερδίζει.