Ἡ πάνδημη συγκέντρωση τῆς Μυτιλήνης ἀποβαίνει καταπέλτης πολιτικῶν ἐξελίξεων καὶ πλήρους ἀπομυθοποιήσεως τοῦ Ναπολεοντίσκου∙ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ παράγοντες ἀναγνωρίζουν ὅτι δὲν ἔχει περιθώρια ἐπιβιώσεως ἡ ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση καὶ πὼς τὸ μοναδικὸ ζήτημα εἶναι πλέον ὁ τρόπος καὶ ὁ χρόνος τῆς καταρρεύσεώς της. Τὰ σκάνδαλα ἀπ’ τὴν ἄλλη ξεπετάγονται σὰν τὰ μανιτάρια μετὰ τὴν βροχὴ καὶ τὸ Μέγαρο Μαξίμου δὲν ἀπαντᾶ, ὅπως μὲ τὶς προμήθειες τῶν συμβούλων τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, οἱ προεκτάσεις τῶν ὁποίων ἐκτείνονται μέχρι τὸ πρωθυπουργικὸ περιβάλλον∙ ἡ σιωπὴ συνοδεύεται κι ἀπ’ τὴν συγκάλυψη τῆς δουλικότατης διαπλοκῆς, ἀλλὰ ἡ ἐξέγερση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἁπλώνεται στὴν χώρα. Τὰ ἀναπτυξιακὰ συνέδρια ἔδειξαν ἕνα καὶ μόνο πρᾶγμα, τὴν ὀργὴ καὶ τὴν ἀγανάκτηση τοῦ κόσμου, μὲ ἀποκορύφωσή τους στὸ ἱστορικὸ καὶ μὲ γενναῖο πληθυσμὸ ἀκριτικὸ νησί∙ οἱ κονδυλοφόροι τῆς ἀριστερᾶς ἔπαψαν νὰ γράφουν, ὅτι δὲν ματώνει μύτη κατὰ τῆς κυβερνήσεως, ἀλλὰ ἔκαναν ἄλλο πρᾶγμα, ἔθαψαν καὶ ἐξαφάνισαν ἀπ’ τὰ ἔντυπά τους καὶ τὰ ἠλεκτρονικά τους μέσα τὴν συγκέντρωση. Ἔτσι, ἀφοῦ αὐτοὶ δὲν τὸ ἀναγνωρίζουν, δὲν συνέβη τὸ γεγονός, ὅ,τι λένε αὐτοὶ καὶ οἱ ἀτλαντικοὶ δεσπότες τους γίνεται στὸν κόσμο τίποτε ἄλλο∙ ἡ ἀμηχανία τῶν ἀμερικανικῶν κυκλωμάτων εἶναι ἐμφανέστατη, ἀπομένουν χωρὶς πολιτικὴ ἔκφραση στὴν χώρα μας…

Στὴν Εὐρώπη ἔχουν προετοιμασθεῖ γιὰ τὶς ἀλλαγὲς στὴν Ἑλλάδα∙ δείχνουν ὅτι ἔχουν ξεγράψει ὁριστικὰ τὸν Ναπολεοντίσκο, ὅταν καὶ οἱ φιλικοί του Ἐπίτροποι τοῦ ζητοῦν αὐστηρότατα τὴν τήρηση τῶν ὑποσχέσεών του, μεταρρυθμίσεις, προαπαιτούμενα, ἰδιωτικοποιήσεις. Τόση πίεση δὲν τοῦ εἶχαν ἀσκήσει τὴν προηγούμενη τριετία, ἴσως γιατὶ ἀνέμεναν τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ τρίτου μνημονίου, ἴσως γιατὶ δὲν εἶχαν διαπιστώσει τὴν ἐξέγερση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, ὅπως καταγράφεται ἐμφανέστατα στὶς μέρες μας, ἴσως οἱ διεθνεῖς συνθῆκες δὲν ἦταν κατάλληλες καὶ ἡ Εὐρωζώνη δὲν εἶχε ἀρχίσει τὴν ἐφαρμογὴ τῆς ἑνιαίας της ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς, ἴσως γιατὶ ἦταν καὶ θέματα ἐσωτερικῆς της ἰσορροπίας, μὲ τὴν ἄμβλυνση τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος ἐπὶ τοῦ προηγουμένου Γάλλου προέδρου, ἴσως καὶ ἄλλα. Τὸ γεγονὸς εἶναι ἕνα: ἡ Εὐρωζώνη ἀποφάσισε τὴν προστασία τῶν εὐρωπαϊκῶν της συνόρων, δηλαδὴ τῶν ἑλληνικῶν, διότι εἶναι στὰ μόνα ποὺ ἀπειλεῖται ἡ ἀσφάλειά της∙ δείχνει ἀποφασισμένη γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τῆς πολιτικῆς της, ὅπως δήλωσε ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, ὅτι θὰ τὰ προστατεύσει καὶ μὲ στρατιωτικὰ μέσα, ἔστω κι ἂν δὲν προκάλεσε ἐνθουσιασμὸ στὴν κυβέρνησή μας ἡ δέσμευση αὐτή. Εἶναι γνωστὲς οἱ ἀμερικανικὲς ἐξαρτήσεις της, ὅπως κατεγράφησαν κι ἀπ’ τὶς διεθνεῖς ὑποθέσεις τῶν χημικῶν ὅπλων καὶ τοῦ Ἰράν, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἐμποδίζει τοὺς Εὐρωπαίους∙ ἡ ἐπιβίωση τοῦ εὐρὼ ἐξαρτᾶται ἀπ’ τὴν πολιτική του αὐτονομία.

Τὰ διεθνῆ, ὅπως καὶ ὁ αὐτόνομος πολιτικὸς ρόλος τοῦ νομίσματος -γνωστὸς ἀρκετὰ στοὺς ἀναγνῶστες «Τοῦ Ἐμμελοῦς»-, δὲν φαίνεται ὅτι ὑπάρχουν στὴν πολιτικὴ σκέψη τῆς ἀριστεροακροδέξιας κυβέρνησης, οὔτε κἂν ὡς πληροφόρηση, ὅπως δὲν ὑπῆρχε καὶ ἡ ἐξέγερση τοῦ λαοῦ στὸ ἐσωτερικό∙ πίστευαν, ὅτι, ἀφοῦ ἔχουν στὴν διάθεσή τους τὴν Ἀστυνομία καὶ κλείνουν ἀσφυκτικὰ τὴν πλατεῖα Κουμουνδούρου, γιὰ νὰ γιορτάσουν τὴν Πρωτομαγιὰ οἱ λίγες δεκάδες ὑπουργοὶ καὶ στελέχη, ἔχουν καὶ τὴν ἀνοχὴ τοῦ κόσμου, ἀλλὰ στὴν Μυτιλήνη ἦρθε ἡ ἀνώμαλη προσγείωση. Ἀποδείχθηκε ὅτι, ὄχι μόνο δὲν διαθέτουν καθόλου κομματικὸ μηχανισμό, οὔτε στὰ κεντρικὰ γραφεῖα οὔτε στὴν περιφέρεια, ἀλλὰ οὔτε οἱ διορισμένοι τῶν τελευταίων μηνῶν τοὺς ἀκολουθοῦν στὶς ἐξορμήσεις τους∙ συζητεῖται εὐρύτατα, ὅτι εἶχαν κανονίσει τὴν μεταφορὰ ἀρκετῶν ἑκατοντάδων «στελεχῶν» πρὸς τὴν Λέσβο, ἀλλὰ δὲν ἐμφανίσθηκε σχεδὸν κανείς τους, οὔτε στὴν ἄκρη τῆς πλατείας Σαπφοῦς, ὅπως εἶχε προγραμματισθεῖ, οὔτε στὸ χῶρο τῆς ὁμιλίας τοῦ πρωθυπουργοῦ, εἶχαν ἐξαφανισθεῖ καὶ ἐπανέμφανίσθηκαν μόνο στὰ πλοῖα τῆς γραμμῆς γιὰ τὴν ἐπιστροφή τους. Τὸ τί ἐπακολούθησε δὲν λέγεται, τὸ Μαξίμου ζητάει ἀπολογία, τὸ τί ἀπέγιναν τὰ στελέχη, ἡ Κουμουνδούρου δὲν ἔχει τί νὰ ἀπαντήσει, διότι ὅσους ρώτησαν ὅλοι εἶπαν ὅτι ἦταν ἐκεῖ, ἀλλὰ δὲν ἦταν οἱ ἄλλοι, τὴν κολοκυθιὰ παίζουν κι ἴσως πῆγαν στὴν διαδήλωση…

Τὸ χειρότερο εἶναι ἡ ἀσφυξία τῆς ἀγορᾶς καὶ ἡ ὕφεση ἢ στασιμότης τῆς οἰκονομίας∙ οἱ Εὐρωπαῖοι γνωρίζουν ἄριστα τὴν κατάσταση καὶ προειδοποιοῦν αὐστηρότατα, ἀλλὰ χωρὶς ἀποτέλεσμα. Τὸ πρῶτο τρίμηνο μᾶλλον ἐπιβεβαιώνεται τουλάχιστον ἡ στασιμότης, ἐνῶ ἡ ἐπιτυχία τῶν ἐλέγχων τῶν τραπεζῶν θεωρεῖται ἀπ’ τοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους ὡς προετοιμασία τῆς ἑπομένης ἡμέρας∙ δὲν ἔχει κανένας ἐμπιστοσύνη στὴν κυβέρνηση, ἐνῶ πολλὰ λέγονται γιὰ τοὺς λόγους τῆς παραιτήσεως τοῦ διευθύντος συμβούλου τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης, καθὼς τὴν συνδέουν μὲ τὴν ἀποτυχία τῆς πωλήσεως τῆς Ἐθνικῆς Ἀσφαλιστικῆς καὶ ἄλλα ἐσωτερικὰ τῆς τραπέζης, ὄχι τόσο διαφανῆ τουλάχιστον, ἂν ὄχι πολὺ περισσότερο. Οἱ νέες προσφυγὲς κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀπὸ βαθεῖς Συριζαίους προκαλεῖ ὁπωσδήποτε καθυστέρηση στὴν ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τῆς μεγαλυτέρας ἐπενδύσεως στὴν ἱστορία μας, καὶ θεωρεῖται μήνυμα γιὰ τὴν τακτική τους στὴν περίπτωση ἐφαρμογῆς τῶν μεταρρυθμίσεων στὸν δημόσιο τομέα καὶ τῶν ἄλλων ἀποκρατικοποιήσεων∙ δὲν δείχνουν διατεθειμένοι παραδῶσαι τὴν νομὴ τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους μὲ κανέναν τρόπο, ἡ σύγκρουση εἶναι ἀναπόφευκτη, ὅπως τὸ δείχνουν καὶ οἱ συνδικαλιστὲς τῆς ΔΕΗ. Ὁ Ναπολεοντίσκος τὸ ἔχει ἀποδείξει ὅτι εἶναι ἀδύναμος ἀπέναντί τους, ἂν ὄχι καὶ ὑποτακτικός τους∙ ὅταν τὰ ἀστικὰ λεωφορεῖα δὲν περνᾶνε μπροστὰ ἀπ’ τὸ Πολυτεχνεῖο καὶ μέσα ἀπ’ τὰ Ἐξάρχεια τὴν ἡμέρα, πῶς θὰ ἐπιβληθεῖ στοὺς παρακρατικούς του μηχανισμούς;

Ἡ μεταστροφὴ τοῦ κόσμου ἔχει γίνει πλέον, ὅπως τὸ παραδέχονται ὅλοι, κι ἀπομένει ἡ καταγραφὴ τῆς ἐκτάσεώς της στὴν κάλπη∙ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἀπολαμβάνει τῆς πανδήμου ὑποδοχῆς, ὅπου κι ἂν πηγαίνει, ἐνῶ τὸ τριήμερο τὸ ἀπέδειξε στὴν Θράκη ὅτι τὸ ἴδιο δημοφιλὴς εἶναι καὶ ὁ Κώστας Καραμανλῆς. Οἱ μυστικὲς δημοσκοπήσεις δὲν δίδουν διψήφιο ἀριθμὸ στὸν ΣΥΡΙΖΑ καὶ οἱ σοβαροὶ ἀναλυτὲς ἐξαρτοῦν τὸ ποσοστό του ἀπ’ τὶς συνθῆκες προσφυγῆς στὶς κάλπες∙ ἂν ἦταν ἤρεμες καὶ δὲν εἶχε προηγηθεῖ ἡ ψυχρολουσία στὶς ἐπαρχιακὲς πόλεις, ὅπως στὴν Μυτιλήνη, τότε λένε εἶχε κάποια περιθώρια διορθώσεως τῶν ποσοστῶν∙ ἐὰν ὅμως ὑποχρεωθεῖ σὲ ἐκλογές, ἀπὸ ἀνεξέλεγκτες καταστάσεις, ὅπως τὰ σκάνδαλα, τότε κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ προβλέψει τὸ τέλος τῆς καθοδικῆς πορείας, «τὸ τέρμα τοῦ κατήφορου εἶναι ὁ πάτος», λέει ἡ παροιμία. Αὐτὲς τὶς πληροφορίες ἔχει ἡ Φώφη Γεννηματᾶ καὶ ζητάει ἐκλογὲς τώρα καὶ πρὶν τὸν Αὔγουστο∙ ἀλλὰ αὐτὲς τὶς πληροφορίες ἔχουν καὶ οἱ κάποιοι ἐπώνυμοι, ὅπως καὶ οἱ ἀνώνυμοι, βουλευτές, καὶ ψηφίζουν τὴν ἀναδοχὴ παιδιῶν ἀπὸ ὁμόφυλα ζευγάρια∙ τὴν βουλευτικὴ ἕδρα ἐπιδιώκουν νὰ κρατήσουν, ὅσο γίνεται περισσότερο. Ἀλλὰ οἱ φυγόκεντρες δυνάμεις ἐπενεργοῦν πλέον καὶ στὴν κυβερνητικὴ πλειοψηφία∙ ὅσοι πιστεύουν ὅτι ἔχουν κάποιες δυνατότητες ἐπιβιώσεως ἀσκοῦν κριτικὴ καὶ ψάχνουν ἄλλα σχήματα. Τὸ ἂν πετύχουν θὰ τὸ δείξει μόνο ὁ χρόνος…