Στὴν ἀνταπόκριση, μὲ μεγάλη ταχύτητα ἀντιδράσεως, εἶναι ὑποχρεωμένη ἡ κυβέρνηση ἀπ’ τὴν ροὴ τῶν γεγονότων, γιὰ τὴν ἐκπλήρωση τῶν προαπαιτουμένων καὶ τὴν προετοιμασία τῆς χώρας, στὸ βαθμὸ ποὺ δύναται ἢ μᾶλλον καταλαβαίνει, μετὰ τὴν ἰταλικὴ κρίση, ἂν καὶ πολὺ ἀμφιβάλλουν οἱ Εὐρωπαῖοι ∙ ἀλλὰ δὲν φαίνεται αὐτὸ στὴν πράξη, παρὰ ὑποσχέσεις, ὅτι ὅλα θὰ ἔχουν ψηφισθεῖ μέχρι τὶς 15 Ἰουνίου, μὲ ἕνα νομοσχέδιο. Παραμένουν ὅμως οἱ ἐκκρεμότητες τῆς ἐφαρμογῆς αὐτῶν καὶ τῶν προηγουμένων νόμων, τὶς ὁποῖες ἔχουν θέσει ὡς ἄκρως ἀπαραίτητες γιὰ τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ προγράμματος οἱ ἀγορές∙ γι’ αὐτὰ δὲν ἀπαντάει ὁ Ναπολεοντίσκος, διότι γνωρίζει, ὅτι εἶναι ἀδύνατη ἡ ἐκπλήρωσή τους, ἐπειδὴ ἔρχεται ἔτσι σὲ σύγκρουση μὲ τὸν σκληρὸ πυρήνα τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἢ ὅ,τι ἔχει ἀπομείνει ἀπ’ αὐτόν, ἐνῶ τὰ ἐπιτόκια δανεισμοῦ ἐκτινάσσονται στὰ ὕψη. Μοναδικὴ ἐλπίδα, ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης, φέρων μείωση φορολογίας καὶ προσέλκυση ἐπενδύσεων.