Οἱ προθεσμίες γιὰ συμφωνία στὸ Brexit τελειώνουν τὸν ἐρχόμενο μῆνα, ἀλλὰ ἡ Τερέζα Μαίυ δὲν ἔχει ξεκαθαρίσει τὶς θέσεις της, ἐνῶ ὁ Μισὲλ Μπαρνιὲ εἶναι σαφέστατος, ἡ ἔξοδος χωρὶς συμφωνία εἶναι ἡ χειρότερη λύση∙ ἀκόμη καὶ οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι ἀπευθύνουν αὐστηρὲς προειδοποιήσεις, ἐνῶ πολλοὶ Συντηρητικοὶ βουλευτὲς συμπαρατάσσονται μὲ τοὺς τελευταίους. Πολλοὶ στὸ Λονδίνο καὶ στὶς εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες ὑποψιάζονται, ὅτι δὲν εἶναι μόνο θέμα ἐξουσιομανίας τῆς πρωθυπουργοῦ, ἀλλὰ κάτι βαθύτερο συνδεόμενο μὲ τὴν ἀντιευρωπαϊκὴ προπαγάνδα τοῦ δημοψηφίσματος∙ ὁ Στὴβ Μπάνον δὲν βρίσκει οὐσιαστικὴ ἀνταπόκριση στὴν Εὐρωζώνη, καθὼς ὁ εὐρωσκεπτικισμὸς δείχνει, ὅτι ἐξαντλεῖται μᾶλλον πολιτικά, ἐνῶ καὶ οἱ παραιτήσεις ὑπουργῶν στὴν Γαλλία δὲν θεωροῦνται τόσο ἀθώα ὑπόθεση. Οἱ ἀτλαντικοὶ κύκλοι δὲν ἔχουν ἀντιληφθεῖ κἂν τὸν ἰσχυρὸ συνεκτικὸ πολιτικὸ ρόλο τοῦ νομίσματος∙ οἱ λόγοι εἶναι πολλοί, ἡ ὑπεροψία τους ὅτι παραμένουν κοσμοκράτορες καὶ ἡ ἄγνοια τοῦ ρόλου τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας.