Παρακράτος, πλήρη ἀσυδοσία

Τὴν πλήρη ἀσυδοσία τοῦ παρακράτους καὶ τὴν ἀνοχὴ τοῦ Ναπολεοντίσκου ἀπέναντί του ἐπιβεβαιώνουν δύο γεγονότα∙ ὁ Ρουβίκωνας δρᾶ ἀνενόχλητα καὶ στὴν Φιλοσοφικὴ ἀπέδειξε ὅτι ἐπιβάλλει τὴν τακτική του, ἀφοῦ εἶχε τὴν ὑποστήριξη δεκάδων φοιτητοπατέρων καὶ κομματικῶν διοικητικῶν∙ στὴν Ὁμόνοια, ἡ ἐντολὴ γιὰ τὴν ἀπόστολὴ κινητῶν δυνάμεων τῆς Ἀστυνομίας ἐδόθη ἀπ’ τὸ Κέντρο δώδεκα λεπτὰ μετὰ τὴν γνωστοποίηση τῆς ἐπιθέσεως, ὁπότε οἱ κουκουλοφόροι εἶχαν ἐπιστρέψει στὸ ἄντρο τους. Τὸ ἴδιο ἐξηγεῖ καὶ τὴν ἄσκηση τῆς πραγματικῆς ἐξουσίας ἀπ’ τὸν συνεταιράκια, διότι αὐτὸν ἔχουν ἐπιλέξει οἱ Ἀμερικανοὶ ὡς ἄνθρωπό τους κι ὁ πρωθυπουργὸς τὸν ὑπακούει πειθήνια, ἐνῶ ὁ ρυθμιστὴς τοῦ πολιτεύματος ἀγρὸν ἀγοράζει∙ ἔχουμε κατρακυλίσει στὸ χαμηλότερο σκαλὶ τῆς ὑποτέλειας, τῆς διαλύσεως κάθε ἐξουσίας, μαζὶ καὶ τοῦ διεθνοῦς ἐξευτελισμοῦ.