Οἱ δικαστικὲς διώξεις κατὰ δημοσιογράφων, ἐπειδὴ ἀναπαρήγαγαν ὅσα κατήγγειλε ὁ ἕνας ὑπουργὸς στὸν ἄλλο στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο, προεδρεύοντος τοῦ πρωθυπουργοῦ, ἀποτελεῖ πράξη ἀνοικτοῦ φασισμοῦ, ποὺ οὔτε ἡ δικτατορία εἶχε ἐπιχειρήσει∙ μάλιστα ὁ Ναπολέοντίσκος χαρακτήρισε τὴν δημοσίευση ὡς πράξη κατὰ τῶν ἐθνικῶν μας συμφερόντων, κατὰ τὴν παραλαβὴ τοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, ἀλλὰ δὲν κατήγγειλε τὰ λεχθέντα ἀπ’ τοὺς ὑπουργούς του. Ἡ ἀντιπολίτευση, οἱ δημοσιογράφοι ἐξανέστησαν, ἀλλὰ ὁ ρυθμιστὴς τοῦ πολιτεύματος, ἀγρόν ἀγοράζει∙ ἡ διολίσθηση στὸν ὁλοκληρωτισμὸ γίνεται ἀπ’ τὰ μικροπράγματα, διότι σὲ αὐτὰ κρίνεται ἠ νοοτροπία τῆς ἐξουσίας, ὅπως στὶς παρακολουθήσεις τηλεφώνων, οἱ ὁποῖες ἔχουν πολλαπλασιασθεῖ. Ἀποδεικνεύεται, ὅτι, ἐὰν οἱ συνθῆκες τὸ ἐπέτρεπαν, θὰ εἶχε γίνει χωρὶς ἀμφιβολία Μαδοῦρο.