Ψυχροπολεμικὰ καὶ Εὐρώπη

Τὸν δρόμο τῆς αὐτονομίας της ἀναζητάει ἡ Εὐρωζώνη, μέσα ἀπ’ τὴν ἀναβίωση τῶν ψυχροπολεμικῶν πιέσεων ἐκ μέρους τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν∙ ἡ καταγγελία τῆς πυρηνικῆς συνθήκης πυραύλων μέσου βεληνεκοῦς θεωρεῖται ὡς ὁρόσημο στὶς διατλαντικὲς σχέσεις. Γερμανία καὶ Γαλλία ἀντέδρασαν, ὡς ἐκπροσωποῦσες τὴν ἑνιαία ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτική, ἀλλὰ τὸ Βέλγιο παρήγγειλε F-35, γιὰ τὴν ἄμυνά του, ἀγνοώντας τὸ εὐρωπαϊκὸ Eurofighter καὶ τὸ γαλλικὸ Rafale∙ οἱ νατοϊκὲς δεσμεύσεις ἀποδεικνύονται ἰσχυρότατες στοὺς συμμάχους, ἀλλὰ ἡ διεθνὴς συγκυρία ἔχει ἀλλάξει ἄρδην. Οἱ πιέσεις τῶν εὐρωπαϊκῶν οἰκονομικῶν κύκλων ἀποτελοῦν τὸ ἀντίβαρο, ἀλλὰ καὶ ἀποδεικνύουν ὅτι οἱ διασυνδέσεις οἰκονομίας καὶ ἀμύνης δὲν εἶναι καὶ τόσο ἀποτελεσματικὲς στὴν γηραιὰ ἤπειρο∙ ἡ ἄμυνα βρίσκεται σχεδὸν ἀποκλειστικὰ στὰ χέρια τοῦ ΝΑΤΟ, δηλαδὴ τῶν Ἀμερικανῶν, χωρὶς ἀνάμιξη τῶν ὑπουργῶν Ἐξωτερικῶν καὶ διακοσμητικὴ πολλὲς φορὲς τὴν παρέμβαση τῶν πρωθυπουργῶν. Ἐὰν δὲν σπάσουν αὐτὲς τὶς ἐξαρτήσεις τὸ εὐρὼ ἀπειλεῖται…