Ἡ προσωπικὴ ἀντιδικία δύο κορυφαίων ὑπουργῶν κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, μὲ κατηγορίες γιὰ πράξεις ἐθνικῆς προδοσίας καὶ μὲ τὸν πρωθυπουργὸ ἄφωνο, ἐπιβεβαιώνουν τὸ ἀπύθμενο χάος πάνω ἀπ’ τὸ ὁποῖο νομίζει ὅτι κυβερνάει ὁ Ναπολεοντίσκος∙ στὸν γνωστό μας δυτικὸ κόσμο καὶ στὰ δημοκρατικὰ καθεστῶτα, δὲν ἔχει συμβεῖ ποτέ, ποτέ! ἕνας ὑπουργός, ὅποια πολιτικὴ δύναμη κι ἂν ἔχει, νὰ διακόψει τὸν ὁμιλοῦντα πρόεδρο τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ νὰ ἐξαπολύει ὀχετὸ ὕβρεων, γιὰ θέματα ὁμαλῆς λειτουργίας τοῦ πολιτεύματος καὶ ἐθνικῆς ἀσφαλείας καὶ ὁ πρωθυπουργὸς νὰ μὴν πεῖ λέξη, ὅπως φυσικὰ καὶ οἱ ἄλλοι ὑπουργοί. Ὅλες αὐτὲς τὶς μέρες αὐτὸ ἀποτελεῖ τὸ ἀντικείμενο, ὡς δικαιολόγηση στὴν δουλικότατη διαπλοκή, μὲ τὴν ἐξαίρεση μερικῶν ἱστοσελίδων, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀγορὰ καὶ στὶς πλατεῖες καὶ στὰ καφενεῖα∙ γιὰ πρώτη φορὰ ἀναγνωρίζεται ἀπὸ ὅλους, καὶ περισσότερο ἀπ’ τὰ παλιὰ μαχητικὰ κομματικὰ στελέχη τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὅτι ὁ πρόεδρός τους εἶναι ὀλίγος τουλάχιστον, ὅπως λένε ἀρκετοί, ἢ «τόσο καταλαβαίνει, τόσα κάνει», προσθέτουν οἱ περισσότεροι, ἐνῶ δὲν εἶναι λίγοι κι ἐκεῖνοι ποὺ ὑποστηρίζουν, ὅτι κάτι πολὺ βρώμικο κρύβεται πίσω ἀπ’ ὅλα αὐτά. «Κάπου τὸν κρατάει ὁ Καμμένος», εἶναι ἡ κατάληξη κι ἄλλοι προσθέτουν, ὡς πιὸ ἔμπειροι αὐτοί, «φαίνεται ὅτι οἱ Ἀμερικανοὶ θεωροῦν αὐτὸν ὡς δικό τους»…
Κατὰ τὴν κυβερνητικὴ λογική, μέχρι τὴν ὥρα τῆς συζητήσεως στὴν Βουλὴ τῆς συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν, ὁ κυβερνητικὸς συνεταιρισμὸς θὰ συνεχισθεῖ, ἐκτὸς κι ἂν συμβοῦν ἀπρόοπτα, τόσο συνήθη στὴν ἀριστεροακροδέξια κυβέρνηση∙ πιὸ σοβαρὴ θεωρεῖται ἡ σύγκρουση τοῦ παραιτηθέντος ὑπουργοῦ μὲ τὸν πρωθυπουργό. Ἔχει ἀρχίσει τὶς περιοδεῖες του καὶ μὲ ἀρκετὸ κόσμο στὶς συγκεντρώσεις του, πάντως περισσότερο ἀπὸ ὅσον στὴν Κεντρικὴ Ἐπιτροπὴ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἐνῶ μεθοδεύει, ὡς παλιὸς κομμουνιστὴς καὶ διατρίψας στὴν Ἀνατολικὴ Γερμανία, συστηματικὰ τὴν πολεμική του∙ στοὺς πολιτικοὺς κύκλους κυκλοφορεῖ ἡ πληροφορία, ὅτι ἀρκετὰ ἀπ’ τὰ διαρρεύσαντα ἀπ’ τὴν Κουμουνδούρου στελέχη -ἄλλωστε δὲν ἔχει μείνει κανένα σχεδὸν ἐκεῖ, οὔτε γιὰ δεῖγμα-, προστρέχουν στὸ σχῆμα του∙ ἡ φιλοδοξία του εἶναι νὰ καλύψει τὸ κενὸ στὴν ἀριστερά, μὲ τὴν ἐξαφάνιση τοῦ Ναπολεοντίσκου, καὶ τὴν κάλυψη ὑπογείως τῶν Ἀμερικανῶν. Φαίνεται ὅτι αὐτὸ τὸ ἔχει ἐπιτύχει καὶ ἐλπίζει ὅτι θὰ ἀποκοιμίσει τὸν κόσμο τῆς ἀριστερᾶς, ὅπως ἔχουν κάνει ὁ πρῶτος σοσιαλιστὴς καὶ ὁ κομμουνιστὴς πρωθυπουργός∙ ἀλλὰ δὲν εἶναι εὔκολη ἡ ἐπανάληψη τῆς ἱστορίας, διότι δὲν ἔχουν τὴν ἴδια πορεία οἱ δύο πολιτικοί. Τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι κρίνεται ἡ πολιτικὴ ἐπιβίωση ὅλων τους, μὲ τὸν φόβο τῆς λογοδοσίας ἐπικρεμάμενο∙ πρέπει ὅλοι τους νὰ δράσουν γρήγορα, πρὶν χαθεῖ ὁ ἀπόηχος τῶν γεγονότων…
Ἡ κυβέρνηση βρίσκεται κυριολεκτικὰ μετέωρη, διότι ἡ ἀσφυξία στὴν ἀγορὰ ἀποκορυφώνεται, ἐνῶ κάποια περικοπὴ τῶν συντάξεων, ἂν ὄχι πλήρης, θὰ γίνει∙ τὸ χειρότερο στὴν οἰκονομία εἶναι οἱ ἐπιπτώσεις τῆς πολιτικῆς ρευστότητος. Οἱ ἐπενδύσεις, ὄχι μόνο τῶν ξένων ἀλλὰ καὶ τῶν Ἑλλήνων, ἀναβάλλονται γιὰ τὶς καλύτερες μέρες, ὁ ἁπλὸς κόσμος ἀποσύρει τὶς τελευταῖες καταθέσεις του στὶς τράπεζες, γιατὶ φοβᾶται ἐπανάληψη τοῦ 2015, ἐνῶ ἡ τραπεζικὴ ρευστότης ἔχει ἐξανεμισθεῖ καὶ μετὰ βίας τὰ ἱδρύματα καλύπτουν τὶς μισθολογικές τους ὑποχρεώσεις∙ τὰ σκάνδαλα ξεφυτρώνουν σὰν τὰ μανιτάρια, ὅπως μὲ τὸ Ἀεροδρόμιο τῶν Σπάτων καὶ τὴν παραχώρηση στοὺς ξένους ὀκτακοσίων ἑκατομμυρίων εὐρώ. Ὁ ὑπουργὸς Οἰκονομικῶν μόνο τὶς προσωπικές του τοποθετήσεις σὲ ξένες κεφαλαιαγορὲς παρακολουθεῖ συστηματικά, τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία τὴν θεωρεῖ πάρεργο, τόσο ὑποτακτικὸς ποὺ εἶναι στοὺς δανειστές, καὶ οἱ γνώσεις του στὸν Μὰρξ καὶ στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία ἐξαντλοῦνται στὰ κομματικὰ φυλλάδια τῆς σταλινικῆς ἐποχῆς. Ἡ ὕφεση εἶναι ὁρατὴ στοὺς οἰκονομικοὺς κύκλους καὶ οἱ ἀντιδράσεις τοῦ λαοῦ ἔντονες∙ δὲν γίνονται οἱ κατευθυνόμενες ἐπὶ ΣΥΡΙΖΑ, ἀλλὰ δὲν ἀποτολμάει ὁ Ναπολεοντίσκος νὰ ἐμφανισθεῖ στὸν κόσμο, τὸν παίρνουν μὲ τὶς πέτρες, ὅπως καὶ τὸν δήμαρχο Ἀθηναίων, ἔχουν καταλάβει ὅλοι τὸν ρόλο του. Τὸ τέλμα δὲν μπορεῖ νὰ διαρκέσει ἐπὶ πολύ, διότι ἡ οἰκονομία εἶναι ζωντανὸς ὀργανισμὸς καὶ ἀντιδρᾶ μὲ τὸν τρόπο της.
Οἱ ἀνακατατάξεις στὰ ἀντιπολιτευόμενα κόμματα πολλαπλασιάζονται∙ πολλοὶ ξέμπαρκοι βουλευτὲς σκέπτονται καὶ συζητοῦν τὴν στήριξη τοῦ κυβερνητικοῦ σχήματος∙ οἱ λόγοι γνωστοί, θὰ ἐξασφαλίσουν τοὺς μισθούς τους καὶ τὰ προνόμιά τους γιὰ μερικοὺς μῆνες κι ἴσως κάποιοι γίνουν καὶ ὑπουργοί, κάτι εἶναι κι αὐτό. Ὁ ἐκφυλισμὸς ὅμως τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς δὲν ἐνδιαφέρει τὸν Ναπολεοντίσκο, διότι τώρα βρίσκεται σὲ κανονικὴ κατάσταση παρακρούσεως, καθὼς βλέπει τὸν ἄλλοτε πανίσχυρο ὑπουργὸ τοῦ ΠΑΣΟΚ στὴν φυλακὴ καὶ σκέπτεται καὶ τὸν ἑαυτό του, ὅπως καὶ πολλοὶ δικοί του∙ δὲν εἶναι μύθοι, ἀλλὰ περιγραφὲς ποὺ κυκλοφοροῦν στὰ καφὲ τοῦ Κολωνακίου∙. Ἄλλωστε ἐκεῖ ἔχει στήσει κι ὁ παπποῦς τὸ στρατηγεῖο τῆς ἀποστασίας∙ ἔχει ξεχάσει τὸ τί σήμαινε ἡ ἀποστασία πρὸ πεντήκοντα ἐτῶν, ἴσως ἐπειδὴ παρακολουθοῦσε τὸ Πολυτεχνεῖο τότε ὑπνώττων κανονικά. Δὲν εἶναι καθόλου εὔκολη ἡ ἐπανάληψη τοῦ ἴδιου φαινομένου, διότι δὲν εἶναι ἁπλὴ ἄσκηση ἐπὶ χάρτου∙ ὅταν ἐπισκεπτόταν τὸν βασιλέα γιὰ νὰ παραιτηθεῖ ὁ Γεώργιος Παπανδρέου, τὴν 15η Ἰουλίου 1965, ἡ κοινὴ γνώμη ἦταν ἐναντίον του. Ἀλλὰ ἡ ὁρκωμοσία τοῦ Γεωργίου Νόβα ἀπ’ τὴν πίσω πόρτα προκάλεσε τὴν ἔκρηξη∙ δὲν τὸ περίμενε κανείς, οὔτε τὸ εἶχε ὑποψιασθεῖ, ἂν καὶ μερικοὶ λένε, ὅτι ἐντασσόταν γιὰ μακροχρόνια σχέδια τῶν Ἀμερικανῶν γιὰ τὴν δικτατορία καὶ τὴν τραγωδία τῆς Κύπρου, ἂν ὄχι καὶ ἄλλα…
Ἡ πολιτικὴ δυναμικὴ ὅμως εἶναι ἄλλη σήμερα στὴν χώρα∙ ὁ ΣΥΡΙΖΑ ὑπάρχει μόνο στὰ μισθοδοτικὰ χαρτιὰ τοῦ Κοινοβουλίου καὶ στοὺς ὑπουργικοὺς θώκους, ἂν καὶ πολλοὶ ἀμφιβάλλουν γιὰ αὐτό. Κατὰ τὸ Σύνταγμά μας, τὴν κυβέρνηση ἐκπροσωπεῖ ὁ πρωθυπουργός, γι’ αὐτὸ καὶ ὁρκίζεται πρῶτος καὶ χωριστά, ἐνῶ οἱ ὑπουργοὶ λογοδοτοῦν σὲ αὐτὸν πρῶτα καὶ στὴν Βουλὴ καὶ στὸν ἑλληνικὸ λαὸ στὴν συνέχεια∙ τὰ ὅσα συνέβησαν στὸ Ὑπουργικὸ Συμβούλιο δείχνουν ἕνα καὶ μόνο πρᾶγμα, ὅτι δὲν ὑπάρχει πρωθυπουργός, ἐνῶ ὁ συνεταιράκιας ἐμφανίζεται ὡς ὁ πρωθυπουργεύων, ἀφοῦ καλεῖ τὸν Ναπολεοντίσκο, γιὰ ἐνημέρωση ἀπ’ τὸ σπουδαῖο ταξεῖδι του στὴν Ἀμερική, σὲ δικό του ἔδαφος, στὴν Λέσχη Ἀξιωματικῶν, κι αὐτὸς δέχεται ὡς ὑποτακτικός. Στὴν πολιτικὴ σκηνὴ τὰ πράγματα ἔχουν ἀλλάξει∙ ἡ Νέα Δημοκρατία εἶναι παντοδύναμη, μὲ διψήφια σχεδὸν διαφορά, ἀκόμη καὶ στὶς χαλκευμένες δημοσκοπήσεις, ἐνῶ στὶς κυλιόμενες μυστικές, καὶ σὲ αὐτὲς τοῦ Μαξίμου, ὅπως λέγεται, ὑπερβαίνει τὶς δύο δεκάδες. Αὐτὸ ἄλλωστε ἐπιβεβαιώνεται κι ἀπ’ τὶς ἐκλογὲς τῶν κλαδικῶν συλλόγων, ὅπως τοῦ Ἰατρικοῦ, μὲ 55% στὴν Ἀθήνα μέχρι 76% στὴν ἐπαρχία∙ ὁ ΣΥΡΙΖΑ εἶχε ἐξαφανισθεῖ κι οὔτε τοὺς συνδυασμούς του δὲν μποροῦσε νὰ καταρτίσει. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης εἶναι ὁ κυρίαρχος τῆς πολιτικῆς μας δυναμικῆς καὶ καθορίζει τὶς ἐξελίξεις, ἐνῶ διατηρεῖ ἀνοικτὴ γραμμὴ καὶ μὲ τοὺς Εὐρωπαίους.