Οἱ ὑποψηφιότητες, γιὰ δημοτικές, περιφερειακὲς καὶ βουλευτικὲς ἐκλογὲς ἀκόμη, μετατρέπονται σὲ τορπίλη στὴν πολιτικὴ ἐμφάνιση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ∙ σὲ ὅλες σχεδὸν τὶς περιφέρειες τῆς χώρας, καὶ περισσότερο στὶς μεγάλες, τοὺς ἔχουνε πάρει στὸ ψιλό, «κι αὐτὸς τοὺς ἔτριψε τὰ μοῦτρα!» λένε στὰ καφενεῖα τῶν λαϊκῶν συνοικιῶν καὶ τῶν χωριῶν ἐπίσης, γιὰ νέα ἄρνηση ὑποψηφίου νὰ στρατευθεῖ μαζί τους. Στὶς ἐλάχιστες περιπτώσεις, ὅπου διαθέτει ἤδη ἀρχηγό, δήμαρχο ἢ περιφερειάρχη, συμβαίνει τὸ ἄλλο, σημερινοὶ σύμβουλοι νὰ παραιτοῦνται ἀπὸ νέα ὑποψηφιότητα∙ οἱ κακὲς γλῶσσες ἐκμυστηρεύονται, ὅτι καὶ νὰ βροῦν ὑποψήφιο γιὰ τὴν Ἀθήνα καὶ τὸν Πειραιᾶ, ὅπως βρῆκαν τὴν νεαρὰ κυρία στὴν Θεσσαλονίκη, ἡ συμπλήρωση τοῦ συνδυασμοῦ δὲν θεωρεῖται καθόλου βεβαία, ἐκτὸς κι ἂν ἐπιστρατεύσουν κάποιους. Τότε, συμπληρώνουν θὰ ξεπεράσει τὰ ἱστορικά του ποσοστὰ ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν καθίζησή του∙ ἡ ἀλαζονεία καὶ ἡ ὑπεροψία τους τῆς τετραετίας πληρώνονται τώρα τοῖς μετρητοῖς.