Ἡ ἀποχώρηση τῶν Κινέζων ἀπ’ τὶς ψηφιακὲς ἑταιρεῖες τῆς Σίλικον Βάλλεϋ λαμβάνει τὴν μορφὴ συμφορᾶς γιὰ τὴν ἀμερικανικὴ ψηφιακὴ τεχνολογία∙ τὸ πρῶτο δεκάμηνο τοῦ παρελθόντος ἔτους ἡ μείωση τῶν κινεζικῶν ἐπενδύσεων σὲ ἑταιρεῖες τῆς ἤδη προβληματικῆς ἄλλοτε θαυμασίας κοιλάδος μειώθηκαν στὰ τρία δις δολλάρια, ἐνῶ ἀπουσιάζουν νέες γιὰ τὸ προσεχὲς μέλλον. Ὅπως ἔλεγε, κορυφαῖος ἐπενδυτής, «εἴχαμε πακτωλὸ κινεζικῶν κεφαλαίων, καὶ τώρα μόλις πέφτει καμιὰ σταγόνα»∙ οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι θεωροῦν τὸ φαινόμενο ἀποτέλεσμα τοῦ σινοαμερικανικοῦ ἐμπορικοῦ πολέμου, ποὺ κλιμακώνεται, ἐνῶ καὶ ἡ ἀπόφαση τοῦ Ἔλντον Μὰσκ μεταφέρειν τὸ κύριο βάρος τῆς παραγωγῆς του ἠλεκτρονικῶν αὐτοκινήτων στὴν Σαγκάη ἐπιδεινώνει τὴν κατάσταση. Ἡ Κίνα, παρὰ τὶς δυσκολίες τῆς γλώσσης της, ἔχει ἀναπτύξει δικά της κέντρα ψηφιακῶν ἐρευνῶν, ἐνῶ ἀξιοποιεῖ καὶ τὰ ἄλλα γειτονικά, ὅπως τὸ νέο ρωσικὸ στὸ Βλαδιβοστόκ, ἀλλὰ καὶ ἐπεκτείνει τὰ προγράμματα ἐκμαθήσεως ἀρχαίων ἑλληνικῶν στὰ Πανεπιστήμιά της.