Ἡ συμμετοχὴ τῶν ὁμογενῶν μας ἦταν ἐμφανέστατη στὸ μεγαλειῶδες συλλαλητήριο∙ ἀπὸ κάθε χώρα ἔφθασε ἀντιπροσωπεία τῶν ἑλληνικῶν ὀργανώσεων, μἐ μοναδικὸ σκοπὸ τὴν κατάδειξη τῆς ἑνότητος ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνισμοῦ στὸ ἐθνικό μας θέμα. Μέχρι καὶ τὴν σημαία τοῦ Κωνσταντίνου Κοτσιφᾶ ἔφεραν ἀπ’ τὴν Βόρειο Ἤπειρο, ἐνῶ ἔχει ἰδιαίτερη σημασία ἡ ἀντιπροσωπεία ἀπ’ τὴν οὐδέτερη Ἑλβετία∙ ὁ ξένος τύπος πρόβαλε τὸ συλλαλητήριο ἐπαρκῶς, ὅπως καὶ τὴν ὑπονόμευσή του ἀπ’ τοὺς παρακρατικοὺς μηχανισμούς∙ περισσότερο ἐπέμεινε ὁ εὐρωπαϊκὸς τύπος, διότι ἀπηχεῖ καὶ τὶς ἀνησυχίες τῶν κυβερνήσεών τους γιὰ τὴν κατάσταση στὴν περιοχή. Ὅλοι ἀναγνωρίζουν πλέον, ὅτι εἶναι δεδομένη ἡ ἀντίδραση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ ὅτι δὲν εἶναι θέμα λειψῆς κοινοβουλευτικῆς πλειοψηφίας.