Ὁ Ναπολεοντίσκος κατέληξε στὴν αὐτοβύθισή του στὸν βόρβορο ποὺ εἶχε στήσει γιὰ τοὺς ἀντιπάλους του, κατὰ τοὺς διαξιφισμούς του μὲ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη στὴν Βουλή∙ οἱ ἀναφορές του στὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, μὲ σκοπὸ τὸν ἐγκλωβισμὸ τοῦ προέδρου τῆς Νέας Δημοκρατίας, ἦταν ἡ χαριστικὴ βολὴ ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ του, αὐτοπυροβολήθηκε στὸ κεφάλι, ἀλλὰ ἐπιβιώνει, διότι, «δὲν βρέθηκε τίποτε μέσα του», λέγανε στοὺς διαδρόμους τοῦ Κοινοβουλίου. Τὸ ἄγχος του ἀποκάλυψε γιὰ τὴν ἑπόμενη μέρα καὶ τὴν λογοδοσία, ποὺ δὲν ἀργεῖ πλέον, ἐνῶ πολλοὶ διερωτῶνται, τὸ ἐὰν θὰ τηρήσει τὸν λόγον του, γιὰ ὁλοκλήρωση τῆς διαδικασίας ἀναθεωρήσεως. «Πάντα, στὰ δύσκολα τὸ βάζει στὰ πόδια», ἀπαντοῦν εὐθαρσῶς οἱ παρατηρητές.