Τὰ μαθήματα, μὲ τηλεδιασκέψεις, τῶν παιδιῶν τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου ἀποκάλυψαν τὶς ἐκπληκτικὲς δυνατότητές τους στὴν χρήση τῶν ὑπολογιστῶν, στὴν ἀνταπόκριση στοὺς δασκάλους τους καὶ στὴν ἄνεσή τους στὴ διδακτικὴ διαδικασία∙ τὸ ἴδιο παρατηρεῖται καὶ μὲ τὰ παιδιὰ τῆς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως, ἀλλὰ αὐτὸ τὸ εἴχαμε θεωρήσει ὡς αὐτονόητο, ἐπειδὴ στὶς ἡλικίες αὐτὲς οἱ νέοι εἶναι περισσότερο ἐξοικειωμένοι μὲ τὶς ψηφιακὲς τεχνολογίες. Ἔτσι ἐπιβεβαιώθηκαν ὅσοι ὑποστήριζαν ὅτι τὰ ψηφιακὰ μέσα ἐπιτρέπουν τὴν ἔκφραση τῆς δημιουργικότητος τῶν ἀνθρώπων σὲ μεγαλύτερο βαθμὸ στὶς νεώτερες ἡλικίες, ὅπου καὶ τὸ μυαλό τους εἶναι καθαρώτερο καὶ ἡ σκέψη ἐξαρτᾶται μόνο ἀπ’ τὴν ἱκανότητα συνθέσεως τῆς γλώσσης των. Ἐμεῖς, ἐπιβεβαιώνεται, ἔχουμε τὴν πιὸ δημιουργικὴ γλῶσσα…