Στὴν ἐνίσχυση τῆς συνοχῆς της προέβη ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, μὲ τὸ σκληρὸ πόρισμά της πρὸς τὴν Τουρκία, γιὰ συμμόρφωσή της πρὸς τοὺς διεθνεῖς κανόνες, σὲ βαθμὸ πρωτοφανῆ στὴν ἱστορία της· ὅσο κι ἂν ἐμεῖς θέλαμε περισσότερα, τὸ πόρισμα μᾶς μάλιστα, μὲ ἐπιφυλάξεις τῆς Κύπρου. Ἡ Ἄγκυρα, μετὰ τὴν ἀφαίρεση καλύψεώς της ἀπ’ τὸν Ντόναλντ Τράμπ, δείχνει ἀπορφανισμένη· ἡ οἰκονομικὴ κρίση ἴσως ἀποβεῖ ὁ καταλύτης. Οἱ ἀπειλὲς κατὰ τῆς Βρεταννίας, ὅτι θὰ διακόψει τὶς ἐξαγωγὲς ἐμβολίων, ἂν δὲν συμμορφωθεῖ πρὸς τὶς ὑποχρεώσεις τῶν φαρμακευτικῶν της ἑταιρειῶν, συμπληρώνει τὴν αἴσθηση ἑνότητος τῶν μελῶν της· ἡ Εὐρώπη ἀποδεικνύει, ὅτι δὲν εἶναι ὑποτακτικὴ τῶν ἀγγλοσαξωνικῶν χωρῶν, παρὰ ὅτι ἀποκτᾶ τὴν αὐτόνομη ἐξωτερική της πολιτική. Εἶναι τὸ δυσκολώτερο βῆμα στὴν μεταπολεμικὴ ἱστορία της· ἡ ἀποχώρηση τοῦ Λονδίνου τῆς προσέφερε τὴν εὐκαιρία, καθὼς ἀδυνατεῖ ἐκ τῶν ἔνδον παρεμποδίζειν τὴν αὐτεξούσια διεθνῆ παρουσία της.