Ἡ αὐτόνομος εὐρωπαϊκὴ ἄμυνα καθίσταται πλέον πραγματικότης, μετὰ τὴν ἀποδοχὴ ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον τῆς ἑλληνογαλλικῆς συμμαχίας∙ ἡ ἄλλη συγκυρία στὶς διατλαντικὲς σχέσεις ἐπιβάλλεται, ὁπότε ἀπομένουν οἱ ἐπιπτώσεις της. Τὸ Βερολίνο εὐνοεῖ πλήρως τὴν συμμαχία, καθὼς οἱ δύο ὑποψήφιοι καγκελάριοι ἔχουν ταχθεῖ ὑπὲρ τῆς ἑνιαίας εὐρωπαϊκῆς ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς∙ στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση δὲν ἐμφανίσθηκαν ἀντιρρήσεις, ἐνῶ στὶς Βρυξέλλες συζητοῦν τὴν καθιέρωση σὲ αὐτὴν τῆς ἀρχῆς τῆς πλειοψηφίας, καθὼς θὰ εἶναι δύσκολη ἡ διασφάλιση τῆς ὁμοφωνίας σὲ σύντομο χρόνο, ὅπως ἀπαιτοῦν τὰ διεθνῆ γεγονότα. Ἡ Εὐρώπη τουλάχιστον ὁδηγεῖται πλέον σὲ νέα ἐποχή, ἄλλη ἀπ’ τὴν μεταπολεμική, ὅταν γιὰ ὅλα τὰ προβλήματα μετροῦσε ἡ γνώμη τῆς Ἀμερικῆς∙ ὁ ἀγγλοσαξωνικὸς κόσμος θεωρεῖται, ὅτι πολὺ δύσκολα θὰ τὴν ἀποδεχθεῖ, ὅταν μάλιστα ἡ Βρεταννία εἶναι ἐκτὸς Ἑνώσεως καὶ μὲ πληθώρα προβλημάτων. Οἱ ἄλλες, κυρίως πρώην κομμουνιστικές, θὰ προσαρμοσθοῦν κι εὔκολα ὡς λέγεται…