Τὰ ὅσα συμβαίνουν στὶς δυτικὲς συνοικίες Θεσσαλονίκης εἶναι προσπάθεια ὀξείας πολώσεως, καλλιεργουμένης ἀπ’ τὰ συγκοινωνοῦντα δοχεῖα ἀκροδεξιᾶς καὶ ἀκροαριστερᾶς∙ ἡ ἐμφάνισή τους κάθε ἄλλο παρὰ τυχαῖα εἶναι, ἐνῶ ἐντοπίζονται στὰ τοπικὰ ΕΠΑΛ καθηγητές τους μὲ ἀκροδεξιὲς διασυνδέσεις. Ὁ στόχος εἶναι, ἡ ἐπανεμφάνιση τῆς ἀκροδεξιᾶς, ὅπως πρὸ δωδεκαετίας, καὶ ἡ εἴσοδός της στὴ Βουλή, ὁπότε μαζί της κερδίζει καὶ ἡ ἀριστερά, ἐπειδή, «αὐτοὶ οἱ δυὸ πᾶνε πακέτο»∙ ἄλλωστε, ἔχουν τὴν πλήρη στήριξη τῶν ἀτλαντικῶν κυκλωμάτων, ὅπως καὶ τότε. Ἀλλά, οἱ συνθῆκες ἔχουν ἀλλάξει ἄρδην∙ ἡ κοινωνικὴ ἀποδοχὴ εἶναι ἀρνητική, ἐνῶ κι ὁ Ναπολεοντίσκος δὲν κερδίζει, ὅπως δείχνουν οἱ δημοσκοπήσεις, παρὰ χάνει καὶ μὲ ἔκδηλο τὸν ἀντιευρωπαϊσμό του, μὲ παντελῆ ἀπουσία σχολιασμῶν τῶν ὅσων ἀντιδημοκρατικῶν γίνονται στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Ἀμερικῆς. Ὑποστηρίζει ἡ ὑπερδύναμις τὴν καθιέρωση τῶν ἀμβλώσεων, ἀλλὰ πολλὲς πολιτεῖες της τὴν καταργοῦν κι οἱ ὑποτελεῖς ἀριστεροί μας σιωποῦν!