Οἱ προχθεσινὲς μαζικὲς διαδηλώσεις σὲ πολλὲς πόλεις τῆς Πολωνίας, μὲ τὴν μεγαλύτερη στὴν Βαρσοβία, ὑπὲρ τῆς παραμονῆς στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση καὶ τῆς ἀναγνωρίσεως τοῦ εὐρωπαϊκοῦ δικαίου ὡς ὑπερτέρου τοῦ ἐθνικοῦ, θεωροῦνται ὡς εὐθεῖα ἀπάντηση στὰ κυβερνητικὰ σχέδια, γιὰ ἀποχώρηση ἀπ’ τὴν Ἕνωση∙ ἡ κυβέρνηση δὲν τὸ ὁμολογεῖ εὐθέως, ἀλλὰ εἶναι γνωστὸ ὅτι, σὲ συνεργασία μὲ τὶς Οὐγγαρία καὶ Τσεχία -ἂν καὶ ἀλλάζει μᾶλλον στάση αὐτή, μετὰ τὴν ἧττα τοῦ ἀντιευρωπαίου πρωθυπουργοῦ στὶς ἐκλογὲς τοῦ Σαββάτου- μεθοδεύει τὴν δημιουργία μετώπου κατὰ τῶν Βρυξελλῶν, χωρὶς νὰ ἀποκλείουν καὶ τὴν ἔξοδο, ἢ τὸ Polexit, ὅπως τὸ προβάλλει ὁ ἀτλαντικὸς τύπος. Ἡ μεθόδευση δὲν εἶναι καθόλου εὔκολη, ἰδιαιτέρως στὴν Πολωνία, στὴν ὁποία τὴν ἡγεσία τοῦ ἀγῶνος ἔχει ἀναλάβει ὁ Ντόναλντ Τούσκ, τέως πρόεδρος τοῦ Εὐρωσυμβουλίου∙ γιὰ τοὺς λαούς τους ὅμως μετράει καὶ ἡ ἀπειλὴ διακοπῆς τῶν κοινοτικῶν κονδυλίων καὶ πρὶν τὴν ἔξοδο…