Ἡ ἧττα τῶν Δημοκρατικῶν στὴν Βιρτζίνια, μὲ τὴν ἀνάδειξη τοῦ Ρεπουμπλικανοῦ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, Γκλὲν Γιάνγκιν, γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ δώδεκα ἔτη, θεωρεῖται ὡς καμπὴ στὴν πολιτικὴ ἰσορροπία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν∙ ὁ νέος κυβερνήτης ἑστίασε τὴν προσοχή του στὰ περιθωριακὰ στρώματα τῆς πολιτείας, ποὺ ἦταν ἐναντίον τοῦ προηγουμένου προέδρου, ὁπότε κέρδισε τὴν ψῆφο τους καὶ τὶς ἐκλογές. Πάντως, ἡ πανωλεθρία τῆς φυγῆς ἀπ’ τὴν Καμποὺλ βαρύνει ἀκόμη στὴν ἀμερικανικὴ κοινὴ γνώμη, κατὰ τοὺς πολιτικοὺς σχολιαστές, καὶ ἡ ἀτολμία τοῦ Τζὸ Μπάιντεν στὴν λήψη μέτρων, γιὰ τὴν ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἐπέκταση τῶν ἐμβολιασμῶν, μέτρησαν∙ σὲ πολλὲς πολιτεῖες εἶναι μαζικὴ ἡ ἄρνηση, μαζὶ καὶ ἡ ἐξάπλωση τοῦ κορονοϊοῦ. Μετὰ τὸ ἀποτέλεσμα αὐτό, πιστεύουν πολλοί, θὰ ἐνισχυθεῖ ἡ ἀπροθυμία τοῦ προέδρου, ἀλλὰ καὶ ταυτοχρόνως θὰ ἐπιδεινωθεῖ τὸ τέλμα στὴν οἰκονομία. Τὸ ψαλιδωμένο πρόγραμμά του, ἀκόμη νὰ ψηφισθεῖ…