Οἱ ἐπιπτώσεις τῆς ἀμοιβαίας ἀνοχῆς τῶν Τζὸ Μπάιντεν καὶ Ξὶ Τζιπὶνγκ στὴν διεθνῆ οἰκονομία μελετᾶται πλέον παγκοσμίως∙ ἡ πόλωση ἐγκαταλείπεται, ἂν γίνει τελικὰ αὐτὸ πράξη, ὁπότε ἀπομένει ἡ ἄρση τῶν προστατευτικῶν καὶ ἄλλων μέτρων τοῦ διεθνοῦς ἐμπορίου, κυρίως ἀπὸ ἀμερικανικῆς πλευρᾶς. Οἱ δασμοὶ στὶς εἰσαγωγὲς κινεζικῶν ἀγαθῶν καὶ οἱ ἀπαγορεύσεις στὴν χρήση δυτικοῦ λογισμικοῦ ἀπὸ κινεζικὲς ἑταιρεῖες τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ἔχουν ὁδηγήσει στὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα∙ οἱ κινεζικὲς ἐξαγωγὲς στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες αὐξήθηκαν πέραν ἐκείνων πρὸ τῆς ἐπιβολῆς τῶν μέτρων καὶ οἱ κινεζικοὶ ψηφιακοὶ κολοσσοὶ ἔχουν ἀναπτύξει δικό τους λογισμικὸ καὶ ἤδη τὸ Πεκῖνο ἐξήγγειλε, ὅτι ἐντὸς διετίας θὰ καλύψει ὁλόκληρη τὴν χώρα μὲ δίκτυα πέμπτης γενεᾶς. Τὸ πρόβλημα εἶναι περισσότερο θέμα νοοτροπίας, παρὰ οἰκονομικό∙ οἱ Ἀμερικανοὶ ἀδυνατοῦν καταγράψαι μέσα τους, ὅτι δὲν εἶναι κοσμοκράτορες καὶ ὅτι δὲν καθορίζουν αὐτοὶ τὰ παγκόσμια πράγματα. Γνωστὰ φαινόμενα σὲ αὐτοκρατορίες ἐν παρακμῇ.