Στὸ πρόβλημα τῶν μεταναστῶν, καθὼς ἄρχισε ἡ ἀποχώρησή τους, μετὰ τὴν παρέμβαση τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ στὸν Ἀλέξανδρο Λουκασένκο, θεωρεῖται, ἀπ’ τοὺς ἔγκυρους Εὐρωπαίους παρατηρητές, νικητὴς ἡ πολωνικὴ κυβέρνηση∙ ἡ ἀναταραχὴ τὴν εὐνόησε διττά, ἐπέτυχε συσπείρωση τοῦ λαοῦ της γύρω της, ἀλλὰ καὶ ἀναβολὴ τῆς λύσεως τῶν κρισίμων προβλημάτων μὲ τὴν Εὐρώπη, τὴν ἀναγνώριση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ δικαίου ὡς ὑπερέχοντος τοῦ ἐθνικοῦ καὶ τὴν λύση τοῦ θέματος τῶν ἀμβλώσεων, ἐνῶ τὴν τελευταία στιγμὴ ζήτησε κι ἀπ’ τὴν Ἐπιτροπὴ βοήθεια γιὰ τὸ μεταναστευτικό. Διπλωματικοὶ κύκλοι τῆς Βαρσοβίας ἐκτιμοῦν, ὅτι ἡ ἐθνικιστικὴ κυβέρνηση δὲν θὰ ἤθελε καὶ τόσο σύντομη ἀποχώρηση τῶν μεταναστῶν ἀπ’ τὰ σύνορά της, ἐπειδὴ αὐτομάτως ἔρχονται στὴν ἐπιφάνεια τὰ ἐσωτερικὰ προβλήματα∙ ἡ κυβέρνηση δὲν φέρεται διατεθειμένη γιὰ ὑποχώρηση, ἐνῶ ἀπειλεῖται μὲ ἀναστολὴ τῶν ἀναπτυξιακῶν προγραμμάτων καὶ ἀναζωπύρωση τῆς ἀγανακτήσεως τῶν Πολωνῶν, ποὺ τὰ βλέπουν, ὡς μάννα ἐξ οὐρανοῦ.