Ὁ Μπόρις Τζόνσον ἐπέδειξε ἄλλη μία ἰδιότητά του, κατὰ τὴν ὁμιλία του στὸν πανίσχυρο Σύνδεσμο Βρεταννικῶν Βιομηχανιῶν∙ λίγο, μετὰ τὴν ἄνοδό του στὸ βῆμα κι ἀφοῦ εἶπε τὰ προκαταρκτικά, ἔψαχνε τὰ χαρτιά του καὶ ἄλλαξε τὸ θέμα, ἀναφερθεὶς σὲ ἐπίσκεψή του σὲ γνωστὸ δημόσιο Ὀρφανοτροφεῖο, λέγοντας τὸ πόσο καλὴ δουλειὰ γίνεται καὶ ζητώντας ἀπ’ τοὺς ἀκροατές του νὰ τὸ ἐπισκεφθοῦν. Τὰ εἰρωνικὰ σχόλια πλημμύρισαν τὸν ἀγγλικὸ τύπο, ἐνῶ δὲν ἔλειψαν καὶ οἱ αἰχμές, μήπως αὐτὸ δὲν εἶναι τυχαῖο καὶ ὑπάρχει κάτι σοβαρὸ στὴν προσωπικότητα τοῦ πρωθυπουργοῦ∙ εἶναι πολλὰ παραδείγματα, γράφουν, ὑστερήσεως ἢ καὶ παραμελήσεως πολλῶν ἐπειγουσῶν ὑποθέσεων, ποὺ λιμνάζουν στὴν Ντάουνινγκ Στρὴτ 10. Πολλοὶ ἔγκυροι σχολιαστές, μάλιστα, ρωτοῦν, «Μὰ ποῦ ζεῖ ὁ Μπόρις Τζόνσον;» Τὰ προβλήματα συσσωρεύονται κι ὁ πρωθυπουργός, «ἀγρόν ἀγοράζει»∙ ἡ πανδημία ἐπιδεινώνεται ἐπικίνδυνα, ἡ οἰκονομία καρκινοβατεῖ, οἱ εὐρωβρεταννικὲς σχέσεις ἐκτροχιάζονται, ἐξ αἰτίας του, ἀλλὰ σιωπή…