Τὴν σύσταση Εὐρωπαίου Εἰσαγγελέως καὶ Ἀστυνομίας ὑπὸ τὰς διαταγάς του προωθεῖ ἡ Οὔρσουλα φὸν Ντερλάιεν, ὡς ἀναγκαῖο βῆμα γιὰ τὴν εὐρωπαϊκὴ ἑνοποίηση∙ ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση χωλαίνει σὲ τρεῖς τομεῖς, στὴν ἑνιαία ἐξωτερικὴ καὶ ἀμυντικὴ πολιτική, στὴν ἑνοποίηση τῆς οἰκονομικῆς της πολιτικῆς, μὲ ἑνιαῖο προϋπολογισμό, καὶ στὴν ἑνιαία ἀντιμετώπιση τῆς παρανομίας. Στὰ δύο πρῶτα γίνονται ἤδη ἀποφασιστικὰ βήματα, μὲ τὴν σαφέστατη διαφοροποίησή της ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ ἐπικάλυψη καὶ τὴν ἀνάδειξη τοῦ εὐρὼ ὡς διεθνοῦς νομίσματος, ἀλλὰ στὸ τρίτο ὑστερεῖ∙ τὸ ὰποτέλεσμα εἶναι ἡ ἀπουσία τοῦ αἰσθήματος τῆς ἑνιαίας κοινότητος στὴν ἀντιμετώπιση προβλημάτων τῆς καθημερινότητος, ὅπως εἶναι τὰ κοινὰ ποινικὰ ἀδικήματα. Ἐὰν κάποιος παρανομήσει σὲ μία χώρα καὶ καταφύγει σὲ ἄλλη, ὑποχρεωτικὰ ἀκολουθεῖται ὁ δρόμος τῆς Ἴντερπολ∙ ἐὰν ὅμως συσταθεῖ Εὐρωπαῖος Εἰσαγγελεύς, τότε θὰ ἀναλαμβάνει αὐτὸς τὴν ἐπιβολὴ τοῦ νόμου. Ἡ ἀλληλεγγύη τῶν Εὐρωπαίων πολιτῶν διαχέεται ἔτσι σὲ ὅλους…