Ἡ αὐριανὴ ἐπανάληψη τῆς τετραμεροῦς διασκέψεως γιὰ τὸ Οὐκρανικό, Ρωσίας, Οὐκρανίας, Γερμανίας καὶ Γαλλίας, αὔριο στὸ Παρίσι, ἀνοίγουν τὸν δρόμο, γιὰ τὴν διπλωματικὴ ἀντιμεντώπιση τοῦ προβλήματος∙ ἔχει συμφωνηθεῖ κατ’ ἀρχὰς ὅτι θὰ συζητηθεῖ ἡ συμφωνία τοῦ Μίνσκ, μεταξὺ τῶν τεσσάρων πρὸ πολλῶν ἐτῶν, ἡ ὁποία οὐδέποτε ἐφαρμόσθηκε, ἐξ αἰτίας ὑποχωρήσεως τοῦ Κιέβου, μὲ ἀμερικανικὴ παρέμβαση, ἐκμυστηρεύονται ἔγκυροι κύκλοι. Ἡ συμφωνία προέβλεπε τὴν παραχώρηση αὐτονομίας στὶς ρωσόφωνες περιοχὲς τοῦ Ντόμπας καὶ ρύθμιση τῶν ἐκκρεμοτήτων μὲ τὴν Κριμαία∙ δὲν ἔγινε τίποτε, ἐνῶ ἡ Οὐκρανία εἶχε ἐπιστρέψει στὶς ἀκραῖες ἐθνικιστικὲς θέσεις της. Ἡ ἀποδοχὴ τοῦ διαλόγου ἑρμηνεύεται, ὡς ὑποχώρηση τοῦ προέδρου της στὶς πιέσεις τῆς κοινῆς γνώμης, λόγῳ καὶ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως καὶ τοῦ φόβου κοινωνικῆς ἐκρήξεως…