Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἐπέδειξε ὑποδειγματικὴ ἠρεμία καὶ σύνεση, κατὰ τὸ διήμερο τῆς κακοκαιρίας, παρακολουθώντας τὰ γεγονότα, μὲ ἐμφανῆ τὴν ἐνόχλησή του, γιὰ τὸν τρόπο παρουσιάσεώς των ἀπ’ τὴν διαπλοκή∙ εἶναι γεγονός, ὅτι ἡ ἀντιμετώπισή της δὲν ἦταν τέλεια κι οὔτε μποροῦσε νὰ εἶναι, γιὰ τὴν χειρότερη χιονοθύελλα ἀπ’ τὸ 1930, ἀλλὰ ἦταν ἱκανοποιητική, μὲ ἐξαίρεση τὴν Ἀττικὴ Ὁδό. Ἕνα ὅμως ἔχει ἐνδιαφέρον, ἡ ὁμοβροντία τῶν ἐπικρίσεων, Ναπολεοντίσκου καὶ ἀτλαντοδούλου τύπου εἶναι ἀπόλυτη∙ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἐπέλεξε τὴν ταύτισή του, μὲ τὸν γαλλογερμανικὸ ἄξονα στὴν οὐκρανικὴ κρίση, ὁ ὁποῖος καὶ ἐπιβλήθηκε, ὡς εὐρωπαϊκὴ πολιτική, μὲ ἐξώφθαλμη ἐξαγρίωση τῶν Ἀγγλοσαξώνων. Ὅσοι ἐπικρίνουν τὴν κυβέρνηση ταυτίζονται μὲ τοὺς Ἀτλαντιστές.