Ἡ διαφοροποίηση τοῦ Οὐκρανοῦ προέδρου τὸν τελευταῖο καιρό, μὲ τὶς ἀγωνιώδεις ἐκκλήσεις του πρὸς τοὺς Δυτικούς, ὅτι δὲν ἐπίκειται ρωσικὴ εἰσβολή, φαίνεται ὅτι ἔχει ἐνοχλήσει, Ἀμερικανούς, Βρεταννοὺς καὶ ΝΑΤΟ∙ οἱ λόγοι τῆς μεταστροφῆς του εἶναι πολλοί: πρῶτος, ἡ σοβαρὴ οἰκονομικὴ κρίση κι ἀναζήτηση, τροφίμων, φαρμάκων καὶ εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης ἀπ’ τὶς ρωσικὲς ἐπαρχίες καὶ κυρίως ἐκεῖνες τοῦ Ντόνμπας καὶ τῆς Κριμαίας, ἀφοῦ ὅλοι τους εἶναι ρωσικῆς καταγωγῆς καὶ ρωσόφωνοι∙ δεύτερος, ἡ ἔντονη δυσαρέσκεια τῶν Ὀρθοδόξων ρωσοφώνων, γιὰ τὸν παραμερισμό τους στὴν χώρα καὶ τὴν ὑπαγωγή τους σὲ πολῖτες δευτέρας κατηγορίας∙ τρίτος, εἶναι ἡ ἀνάδυση τῶν κοινῶν ἱστορικῶν, θρησκευτικῶν καὶ πολιτιστικῶν ριζῶν τῶν ἀνατολικῶν περιοχῶν μὲ τὶς ρωσικές, ἀλλὰ καὶ τοῦ χάους μὲ τὶς δυτικὲς περιοχές, ὅπου ἡ πλειοψηφία εἶναι Καθολικοὶ καὶ Οὐνίτες, συνεργάτες τῶν Γερμανῶν στὸν πόλεμο, ἐνῶ καὶ τώρα διαδηλώνουν στὸ Κίεβο, μὲ τὴν σβάστικα ψηλά.