Ἡ ἀνάδειξη τοῦ εὐρωπαϊκοῦ ρυθμιστικοῦ ρόλου καθίσταται πλέον ἐμφανέστατη, μετὰ τὴν ἀμερικανικὴ ἀποτυχία στὴν ὁλοκλήρωση τῆς Οὐκρανικῆς κρίσεως∙ ἡ παρέλκυση τῶν διαπραγματεύσεων καὶ ἡ ἀνάδειξη τῶν σοβαρῶν οἰκονομικῶν ἀναγκῶν τοῦ οὐκρανικοῦ λαοῦ, σὲ βαθμὸ ἐκρηκτικό, μὲ ἄμεσες ἐπιπτώσεις στὸν πρόεδρό του, ἔχει ἀλλάξει τὰ δεδομένα. Κατόπιν προειδοποιήσεως, καὶ μάλιστα ἀπὸ τρίτους, πόλεμος καὶ εἰσβολὴ δὲν γίνονται, οὔτε οἱ ρωσικὲς στρατιωτικὲς συγκεντρώσεις στὰ σύνορα τῆς Οὐκρανίας εἶναι τόσο μεγάλες∙ ἄλλωστε, κι ὁ πρόεδρός της διαψεύδει, ὅτι ἐπίκειται εἰσβολή. Κρίσιμη καμπὴ τῶν ἐξελίξεων θεωρεῖται ἡ ἀδυναμία πειθοῦς τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν, ὅτι εἶναι ζωτικῆς σημασίας γι’ αὐτούς, ἡ ἔνταξή τους στὴν μεταπολεμικὴ νατοϊκὴ ἀσπίδα∙ εἶναι ἀπόδειξη κι αὐτό, ὅτι ἡ ψυχροπολεμικὴ προπαγάνδα τῆς διαπλοκῆς ἀντιμετωπίσθηκε μὲ περιφρόνηση…