Ὁ ρόλος τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας ἀναδεικνύεται ὡς καθοριστικὸς στὸ Οὐκρανικό, καθὼς σημειώνονται πολλοὶ νέοι παράγοντες, ἀπρόβλεπτοι μᾶλλον ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον, ὅταν σχεδίαζε τὴν μεθόδευσή του∙ οἱ ἀνατιμήσεις φυσικοῦ ἀερίου καὶ πετρελαίου εἶναι ὁ πρῶτος, μὲ σοβαρώτατες συνέπειες στὴν οἰκονομία καὶ περισσότερο στὶς καταναλώτριες χῶρες. Πολλοὶ στὴν γηραιὰ ἤπειρο πιστεύουν, ὅτι ἀπέβλεπε στὴν ὑποταγὴ τῶν Εὐρωπαίων στὴν ἀμερικανικὴ μέγγενη καὶ στὶς εἰσαγωγὲς ἀμερικανικοῦ ἀερίου∙ αὐτὸ ἔγινε ἀντιληπτὸ στὶς εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες καὶ ὀργάνωσαν τὴν ἄμυνά τους. Δεύτερος εἶναι, ἡ ἀπειλὴ πιστωτικῆς ἀπομονώσεως τῆς Ρωσίας, μὲ τὸν ἀποκλεισμό της ἀπ’ τὶς δυτικὲς ἀγορές∙ τὸ ἐπανέλαβε προχθὲς ὁ Μπόρις Τζόνσον -καὶ πολλοὶ διερωτῶνται, ἂν τόσο εἶναι ἐνημερωμένος ἢ πάσχει τὸ μυαλό του-, ἀλλὰ αὐτὸ ναυάγησε ἐξ ἀρχῆς, ἐπειδή, Ρωσία καὶ Κίνα, ἀπέκλεισαν ἤδη τὸ δολλάριο ἀπ’ τὶς συναλλαγές του. Οἱ μεγάλες πολυεθνικὲς πιέζουν τὸν πρόεδρο γιὰ ἀλλαγὴ πολιτικῆς, πρὶν εἶναι ἀργά.