Οἱ ἀντιδράσεις τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης ἀποτύπωσαν τὴν ἀνησυχία της γιὰ τὴν ἑπόμενη μέρα, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἐκρηκτικές, μετὰ τὴν ἀναγνώριση τοῦ Ντόνετσκ καὶ τοῦ Λουχὰνσκ ἀπ’ τὸν Βλαδίμηρο Ποῦτιν, ὅπως θὰ ἀναμενόταν μὲ ὅσα εἶχαν προηγηθεῖ∙ οἱ κεφαλαιαγορὲς τῆς Ἀσίας ἀντέδρασαν ἀρνητικά, ἀλλὰ ὄχι σὲ μεγάλο βαθμό. Στὸ Συμβούλιο Ἀσφαλείας, οἱ Δυτικοὶ ἦταν ἐπικριτικοί, καὶ ὀξύτατοι οἱ Ἀμερικανοί, ἀλλὰ Κινέζοι καὶ Ἰνδοὶ ἦταν διαλλακτικοὶ καὶ ζήτησαν τὴν ρύθμιση τοῦ προβλήματος, διὰ τῆς διπλωματικῆς ὁδοῦ. Ἡ κοινὴ γνώμη δείχνει, ὅτι δὲν αἰφνιαδιάστηκε κι ὅτι σὰν νὰ τὸ περίμενε, ἀλλὰ καὶ ὡς κάτι πολὺ πιὸ ἁπαλό, ἀπ’ τὴν στρατιωτικὴ εἰσβολὴ ποὺ προειδοποιοῦσαν ὡς ἐρχόμενη πολλὲς φορὲς οἱ Ἀμερικανοί.