Ἡ ἀναταραχὴ στὶς ἀγορὲς ἦταν ἀναμενόμενη, μὲ μεγαλύτερη πτώση στὶς εὐρωπαϊκές -ἐνῶ στὴν Μόσχα ἔκλεισε τὸ Χρηματιστήριο, λόγῳ τῶν μαζικῶν πωλήσεων-, ἀλλὰ μικρότερες πολὺ στὶς ἀσιατκές∙ ἀναμενόμενο ἦταν, ἂν καὶ θεωροῦν τὴν ἀντίδραση χαλαρὴ καὶ ἠπιωτέρα τῶν προβλέψεων. Στὰ νομίσματα οἱ διακυμάνσεις ἦταν ἀνάλαφρες, ἰδιαιτέρως τὸ εὐρὼ ὑποχώρησε, μόνο κατὰ 1,24% ἔναντι τοῦ δολλαρίου, γεγονὸς ποὺ ἑρμηνεύεται, ὡς διατήρηση τῆς ἀποδοχῆς του ἀπ’ τὸ διεθνὲς κοινό∙ ἡ στάση τῶν Εὐρωπαίων στὰ οἰκονομικά, ἀπέναντι στὴν Ρωσία, εἶναι πολὺ δύσκολη, ἐπειδὴ πολλὲς μεγάλες βιομηχανίες καὶ τράπεζες ἔχουν ἐπενδύσει πολλὰ στὴν χώρα, ἐνῶ καὶ μακροχρονίως θεωρεῖται ἀπερισκεψία ἡ ρήξη μὲ τὴν ρωσικὴ ἀγορά, ἀφοῦ ἔχει ὡς ἐφεδρεία της τὴν Κίνα, ἡ ὁποία καὶ δὲν καταδίκασε τὴν εἰσβολή. Οἱ ἴδιοι οἰκονομικοὶ παράγοντες ἀντιδροῦν καὶ στὴν διακοπὴ τοῦ Nordstream2, ἐπειδὴ ἰσχυρίζονται, ὅτι ἡ κρίση θὰ περάσει καὶ οἱ σχέσεις θὰ ἀποκατασταθοῦν σύντομα.