Ἡ πορεία τοῦ εἰκονικοῦ πολέμου προβάλλεται στὴν Δύση, ἀλλὰ ὁ πραγματικὸς εἶναι ἐντελῶς διαφορετικός∙ οἱ ἀπώλειες τῶν ἀμάχων εἶναι δραματικές, ἀλλὰ καὶ ἡ χρησιμοποίησή τους ἀπ’ τὶς οὐκρανικὲς δυνάμεις, καὶ ἰδιαιτέρως ἀπ’ τὰ ναζιστικῆς ἰδεολογίας Τάγματα τοῦ Ἀζόφ, ὡς ἀσπίδες προστασίας, δεδομένη. Παράδειγμα ὁ βομβαρδισμὸς τοῦ θεάτρου τῆς Μαριουπόλεως, μὲ τοὺς ἑκατοντάδες ἐγκλωβισμένους καὶ ἄγνωστο ἀριθμὸ νεκρῶν, κατὰ τὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκή, ποὺ ἀποδείχθηκε, ὅτι δὲν ἐπλήγη ἀκριβῶς τὸ κτίριο, ἐνῶ δὲν μεταδόθηκε, τὸ τί ἔγινε μὲ τοὺς ἐγκλωβισμένους∙ πολλοὶ δυτικοὶ ἡγέτες ἔπεσαν στὴν παγίδα καὶ καταδίκασαν τὴν ἐπίθεση, ἐνῶ ἡ Μόσχα ἔλεγε, ὅτι δὲν ἐκτόξευσε πύραυλο ἐκείνη τὴν στιγμή. Ὅσο κι ἂν ἐπιτείνεται ἡ καταιγιστικὴ προπαγάνδα δὲν πείθει καὶ πολὺ πλέον, μὲ σαφέστατη ἀπόδειξη τὴν ἐκτόνωση τῶν διαδηλώσεων στὶς δυτικὲς πόλεις, ἂν καὶ οὐδέποτε ἦταν μαζικές. Τὸ κέντρο τοῦ κόσμου δὲν εἶναι ἡ Δύση, ἂς τὸ καταλάβουμε…