Οἱ ἀντιδράσεις τῆς οἰκονομίας, ἀπέναντι στὶς ἐπιπτώσεις τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, ἀμβλύνονται, μὲ ἀποτέλεσμα χθὲς οἱ ἀγορὲς στὴν Εὐρώπη νὰ εἶναι ἰσχυρὰ ἀνοδικὲς καὶ στὴν Ἀσία, πτωτικὲς στὸ Τόκυο καὶ ἀνάμικτες στὴν Σαγκάη· οἱ ἐπενδυτὲς μᾶλλον βλέπουν ἐκτόνωση τοῦ πολέμου καὶ τέλος του στὸ ὁρατὸ μέλλον, μὲ τὴν ἐπανάληψη καὶ τῶν ρωσοουκρανικῶν διαπραγματεύσεων. Οἱ ἀγορὲς δείχνουν, ὅτι δὲν βλέπουν χρεωκοπία τῆς Ρωσίας, ὅπως τὴν εἶχε προδιαγράψει ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκή, ἐνῶ πολλὲς πολυεθνικὲς ἀναζητοῦν τρόπους διατηρήσεως τῶν ἐπενδύσεών τους στὴν μεγάλη χώρα, οἱ ἴδιες ἢ μέσῳ θυγατρικῶν τους ἑταιρειῶν· ἄλλωστε, οἱ ἀναδυόμενες οἰκονομίες, ὅπως οἱ Ἰνδίες, ὄχι μόνο δὲν ἐπιβάλλουν κυρώσεις κατὰ τῆς Μόσχας, ἀλλὰ διευρύνουν τὶς συναλλαγές τους μαζί της, ὅπως μὲ τὴν ἀγορὰ προσθέτου φορτίου ἄνθρακος, γιὰ τὴν χαλυβουργία τους. Τὸ διέξοδο τῶν ἀγορῶν τους, πολὺ μεγαλύτερο ἐκείνου τῶν δυτικῶν, προσφέρουν ἀφειδῶς οἱ Ἀναδυόμενοι, ὡς ἔκφραση ἀλληλεγγύης.