Ἡ ἀμερικανικὴ ἐπιχείρηση ἐπιβολῆς βαθέως διεθνοῦς διχασμοῦ, κατὰ πολὺ χειρότερου τῆς ψυχροπολεμικῆς περιόδου, εἶναι ἐμφανέστατη καὶ καταγγέλλεται ἀπὸ σοβαροὺς ἀναλυτές, ὅπως καταγράφεται ἀπὸ πολλούς τους, ὅσο κι ἂν ἔχουν ἀποκλεισθεῖ οἱ περισσότεροι διὰ ροπάλου ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκή· ἡ Οὐάσιγκτον ἔχει ἀντιληφθεῖ, ὅπως φαίνεται ἀπ’ τὴν πολιτική της, ὅτι οἱ προοπτικὲς διατηρήσεως, κι οὐχὶ ἀποκαταστάσεως, τῆς κοσμοκρατορίας της ἔχουν μειωθεῖ ἐξαιρετικὰ ἢ μᾶλλον ἔχουν ἐξαχνωθεῖ ὁριστικὰ πλέον, ὁπότε ἔχει ἐναπόθέσει τὶς ἐλπίδες της διατηρήσεως μέρους της, μὲ τὴν ἀπόλυτη ὑποταγὴ στὶς ἐπιταγές της τοῦ δυτικοῦ κόσμου, ὅπως τὸν ἔχουμε γνωρίσει ὅλοι, ἔστω κι ἂν αὐτὰ δὲν συνάδουν μὲ τὴν ψηφιακὴ ἐπανάσταση. Ἡ Οὐκρανία ἀπετέλεσε τὸ δίλημμα, μὲ τὴν προετοιμασία ἀπὸ δεκαετίας τῆς κρίσεώς της, μὲ τὴν γνωστὴ ρήση τῆς Βικτώριας Νοῦλαντ στὸ Κίεβο τὸ 2014, «Fuck Europeans», προφητικὴ γιὰ τὴν μεταχείριση τῶν Εὐρωπαίων· εἶχαν ἀνεχθεῖ τὶς συμφωνίες τοῦ Μίσνκ, Ρωσίας, Γερμανίας, Γαλλίας καὶ Οὐκρανίας, ἕναν χρόνο μετά, ἀλλὰ δὲν ἐπέτρεψαν τὴν ἐφαρμογή της ἀπ’ τὴν οὐκρανικὴ κυβέρνηση, ἐνῶ εἶχαν παραβιάσει τὶς προηγούμενες προφορικὲς συμφωνίες τους μὲ τὴν Μόσχα, γιὰ ἀποκλεισμὸ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ΝΑΤΟ πρὸς Ἀνατολάς, στὶς πρώην σοβιετικὲς δημοκρατίες. Ἔτσι, ὁδηγήθηκε τὸ Κρεμλίνο στὴν ἀποδοχὴ τῆς ἐντάξεώς της στὴν ἀτλαντικὴ συμμαχία ἢ προσφυγῆς στὴν στρατιωτικὴ εἰσβολή, καταδικαστέας ἀπὸ πάντες ἀσυζητητί.
Ὁ κίνδυνος πυρηνικοῦ πολέμου κι ἐξαφανίσεως τῆς ἀνθρωπότητος ἀπὸ προσώπου γῆς ἀπέτρεψε τὴν ἄμεση ἐμπλοκὴ νατοϊκῶν δυνάμεων, ἀλλὰ ἐπελέγη ἄλλη τακτική, ὁ περιορισμὸς τοῦ οὐκρανικοῦ στρατοῦ ἐντὸς τῶν πόλεων κι ἡ ἐγκατάλειψη τῆς ὑπαίθρου, μαζὶ μὲ τὴν παγκόσμια διαδικτυακὴ προβολὴ τῶν βομβαρδισμῶν τῶν πόλεων, ἀνεξαρτήτως τοῦ ποιοί ἦταν ὑπεύθυνοι, ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ προπαγάνδα κατὰ τῆς Ρωσίας· μάλιστα, οἱ Δυτικοὶ ἡγέτες ἀγνοοῦσαν πλήρως τὶς διαψεύσεις τῶν Ρώσων, ἀκόμη κι ἂν ἀποδεικνύονταν σωστές, ὅπως μὲ τοὺς «ἥρωες» στρατιῶτες στὸ Φιδονῆσι, τὴν καταπλάκωση ἐπιβατικοῦ ἀπὸ ρωσικὸ θωρακισμένο, ποὺ ἦταν τελικὰ οὐκρανικό, κι ὅσα ἀμφισβητοῦνται στὴν Μποῦκα, στὸ Κράματορσκ καὶ ἄλλα. Ἡ ἀπειλὴ τῆς παραπομπῆς τοῦ Βλαδίμηρου Ποῦτιν στὸ Διεθνὲς Ποινικὸ Δικαστήριο, ἔχει ἀξία μόνο στὴν προπαγάνδα, ἐπειδὴ στὴν πράξη, πῶς θὰ τὸν συλλάβουν; Θὰ πᾶνε στὴν Μόσχα; Ἕνα ἀποδεικνύουν ὅμως οἱ ἐξελίξεις, οἱ Εὐρωπαῖοι ἔχουν ὑποταχθεῖ στὶς ἐντολὲς τῆς Ἀμερικῆς καὶ δὲν ἔχουν δική τους γνώμη, οὔτε γιὰ τὰ ἐσωτερικά τους πράγματα, ἐκτὸς μερικῶν ἀκραίων περιπτώσεων· ἡ εὐθύνη ἀποκλειστικὰ βαρύνει τὸ Βερολίνο. Πιστεύει ἡ τρικομματικὴ κυβέρνηση, ὅτι ἔχει δυνατότητες ἐπιβιώσεως ἡ δυτικὴ Εὐρώπη, χωρὶς τὴν ἀνατολική; Ἀλλά, καὶ δύναται ἀγνοῆσαι τὶς προειδοποιήσεις τῶν βιομηχάνων της, ὅτι ἕπεται βαθύτατη ὕφεση; Θὰ τὴν ἀντέξει; Τὰ ρωσικὰ ἐνεργειακὰ ἀγαθὰ δὲν εἶναι μόνο δύσκολα ἀναντικαταστάσιμα διεθνῶς, ἀλλὰ κι ἂν ἀντικατασταθοῦν οἱ νέες τιμὲς εἶναι ἀπαγορευτικές…
Τὸ δεύτερο σκέλος τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς εἶναι ὁ ἀποπνικτικὸς ἐγκλωβισμὸς τῶν Εὐρωπαίων στὴν σφαῖρα ἐπιρροῆς της καὶ στὴν ρήξη της μὲ τὸν ἀναδυόμενο κόσμο καὶ ἰδιαιτέρως μὲ τὴν Κίνα· σὲ στρατιωτικὸ ἐπίπεδο γνωρίζει ἄριστα, ὅπως προαναφέραμε, ὅτι ἡ ἀναμέτρηση ἀποκλείεται. Ἔτσι, ἑστιάζει τὸ ἐνδιαφέρον της στὴν πολιτικὴ ἑνότητα, κατὰ τὴν ὁρολογία της, τῆς Δύσεως, καὶ στὴν οἰκονομικὴ ὑποταγή της· τὸ τί σημαίνουν αὐτὰ δὲν ἔχει καταστεῖ σαφές, ἀλλὰ κι οὔτε μᾶλλον διερευνηθεῖ ἀπ’ τὴν ἀμερικανικὴ ἡγεσία. Ἡ καταιγιστικὴ προπαγάνδα γιὰ δημοκρατικὴ Δύση, ἴσως πείθει τοὺς Εὐρωπαίους, ἐπειδὴ ἡ ἀμερικανικὴ κοινὴ γνώμη μᾶλλον μένει ἀδιάφορη, ἀλλὰ μόνο σὲ ἐπίπεδο διαπλοκῆς· ὁ ἁπλὸς Εὐρωπαῖος δὲν ἔχει συγκινηθεῖ καὶ πολύ, ἢ μᾶλλον καθόλου, ὅπως δείχνει κι ἡ ἀποχή του ἀπ’ τὶς φιλοουκρανικὲς διαδηλώσεις, παρὰ τὶς ἄνωθεν πιεστικὲς ἐκκλήσεις. Ὅλοι διερωτῶνται, ὅτι τὰ ἐγκλήματα πολέμου πρέπει νὰ τιμωροῦνται, ὅταν διαπιστώνονται δικαστικῶς κι ἐπιβάλλονται οἱ προβλεπόμενες ποινές, κι ὄχι προαποφασίζονται στὴν τηλεόραση ἀπὸ τοὺς ὅποιους ἡγέτες· ἡ πλύση ἐγκεφάλου δὲν στοιχειοθετεῖ ἐγκλήματα, παρὰ ἕνα, ὅτι αὐτὴ ἀπ’ τὴν φύση της εἶναι ἔγκλημα. Ἀλλά, ὁ αὐτοεγκλωβισμὸς τοῦ δυτικοῦ κόσμου ἐπιβάλλει καὶ τὴν ἀπάρνηση τῆς ψηφιακῆς τεχνολογίας, πέραν τῆς ἀποτάξεως τῆς αὐτομάτου παγκοσμοποιήσεως…