Ἡ βαρύτης τῶν γαλλικῶν ἐκλογῶν στὴν Ἑλλάδα ἦταν πάντοτε σημαντικὴ στὴν νεώτερη ἱστορία μας, ὡς κυρίου δυτικοῦ ἰδεολογικοῦ παράγοντος· ἑπομένως καὶ οἱ τελευταῖες, μὲ καθαρὴ νίκη τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, βαρύνει στὰ πολιτικά μας πράγματα, γιὰ δύο λόγους· θέτει τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἱστορικῆς τους πορείας τῶν ἀριστερῶν καὶ κεντροδεξιῶν σχημάτων καὶ ἀνοίγει τὶς προοπτικὲς τῆς νέας ἐποχῆς, μὲ τὴν ψηφιακὴ ἐπανάσταση. Οἱ πλεῖστοι τῶν ἀτλαντικῶν σχολιαστῶν ἀδυνατοῦν κατανοῆσαι τὰς διαστάσεις αὐτὰς καὶ παραμένουν προσηλωμένοι στὴν ἀριθμολαγνεία τῶν ἀποτελεσμάτων· οἱ Γάλοι διπλασίασαν τὴν διαφορὰ τοῦ προέδρου ἀπ’ τὴν ἀντίπαλό του σὲ σύγκριση μὲ τὸ 2017, στὰ πλαίσια τῆς πολυφωνίας τους πάντοτε στὸν πρῶτο γύρο. Ὁπότε καὶ ἐπαναλαμβάνεται ὁ δεύτερος…