Στὸ κρισιμότερο σταυροδρόμι τῆς ἱστορίας της βρίσκεται ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, καθὼς διακυβεύεται ἡ πολιτικὴ ἑνοποίησή της, μὲ τὴν ἀνακοπὴ τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας της, μετὰ τὶς παλινωδίες της στὸν οὐκρανικὸ πόλεμο· τὴν διακριτικὴ ἀρχικὰ κριτική, κατὰ τῆς ἀπολύτου ὑποταγῆς της στὸ ΝΑΤΟ, ὡς Σκύθες πελταστές του, ἀκολουθοῦν οἱ αὐστηρὲς ἐπικρίσεις, κατὰ τῆς τρικομματικῆς γερμανικῆς κυβερνήσεως, γιὰ τὴν ἐγκατάλειψη τῆς ὀστπόλιτικ καὶ τὴν ὑπονόμευση τῆς ἀνταγωνιστικότητος τῆς βαρειᾶς της βιομηχανίας. Ὁ Ὄλαφ Σὸλτζ ἔχει φαίνεται ἀναγνωρίσει τὸ λάθος του καὶ ἀποφεύγει τὴν ἐπίσκεψή του στὸ Κίεβο, ὅπως ἔχει κάνει ὁ Μπόρις Τζόνσον, ἐνῶ ὁ Οὐκρανὸς πρόεδρος τὸν προκαλεῖ, γιὰ τὴν πραγματοποίησή της, ὡς ὄργανο τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς, γιὰ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ὑποτέλεια τῆς Γερμανίας στὶς ἀτλαντικὲς ἐπιταγές· ὁ καγκελάριος χρειάζεται κάποια ἐντυπωσιακὴ κίνηση, γιὰ τὴν ἐνίσχυση τῆς εὐρωπαϊκῆς ἑνότητος καὶ τῆς γερμανικῆς βιομηχανίας, ἐγκαίρως, πρὸ τῶν γαλλικῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν.