Ἡ ἐπανεμφάνιση τοῦ Φράνσις Φουκογιάμα, μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι δικαιώνεται ἡ θεωρία του γιὰ πόλεμο τῶν πολιτισμῶν, δὲν ἐντυπωσίασε παρὰ ἐλαχίστους· τὴν εἶχε προβάλει πομποδῶς πρὸ τριακονταετίας, ὡς ἀπόρροια τῆς ἐσχατολογικῆς ἀντιλήψεως, ὅτι ἡ ἀμερικανικὴ κυριαρχία ἦταν τὸ τέλος τῆς ἱστορίας, ὅπως τὴν κατέγραφε ἀπ’ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη καὶ μετά. Τώρα, ἐπαναλαμβάνει, ὅτι οἱ Ρῶσοι εἶναι οἱ κακοὶ τῆς ἱστορίας καὶ κάνουν τοὺς πολέμους. Ταυτοχρόνως ὁ Νόαμ Τσόμσκυ, ἐξ ἀριστερῶν αὐτός, εἶχε παρόμοια ἐσχατολογικὴ ἄποψη, γιὰ τὰ γλωσσικὰ καὶ τώρα ταυτίζεται μὲ τὸν Ντόναλντ Τράμπ· ἀπόδειξη εἶναι τῆς πνευματικῆς πενίας τῆς δυτικῆς σκέψεως, ὡς ἐντόνως όμφαλοσκοπικῆς καὶ χωρὶς διαίσθηση ἔστω τῆς ἐντελῶς διαφορετικῆς πορείας τοῦ σημερινοῦ κόσμου…