Τὴν ἀνθελληνικὴ ὑστερία ἐπιλέγει ὁ Τοῦρκος πρόεδρος, μὲ σκοπὸ τὴν ἀπήχησή του στὸν λαό του, καθὼς ἔχει ναυαγήσει κάθε ἄλλη διεθνὴς περιπέτειά του· ἔτσι μέμφεται τὶς προηγούμενες τουρκικὲς κυβερνήσεις, ὅτι δέχθηκαν τὴν ἐπιστροφὴ τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ἑλλάδος στὸ στρατιωτικὸ σκέλος τοῦ ΝΑΤΟ, ὅπως καὶ τὴν ἔνταξη τῆς Κύπρου στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἀλλὰ ὅτι αὐτὸς δὲν θὰ ἐπαναλάβει τὸ ἴδιο λάθος μὲ τὶς Σουηδία καὶ Φιλανδία, ἐνῶ προέβλεψε ὅτι ὁ δυτικὸ κόσμος καταρρέει. Ἡ κυβέρνηση τοῦ ἀπάντησε, ὅτι δὲν βρισκόμαστε οὔτε στὴν ἐποχὴ τοῦ Σουλεϊμὰν τοῦ μεγαλοπρεποῦς, οὔτε σὲ ἐκείνη τῶν κανονιοφόρων· ἀλλά, αὐτὸς ἐπιμένει, ἐπειδὴ ἡ εἰσβολή του στὴν Συρία ματαιώθηκε, μετὰ τὶς παρεμβάσεις Οὐάσιγκτον καὶ Μόσχας, ἀφήνοντάς τον στὰ κρύα τοῦ λουτροῦ…