Ἡ ἀντιμετώπιση τῆς ἀκρίβειας καὶ ἡ ἀνάκαμψη τῆς οἰκονομίας, μαζὶ φυσικὰ μὲ τὴν τουρκικὴ ἀπειλή, εἶναι τὰ κύρια προβλήματα τῆς κυβερνήσεως στὸ προεκλογικό της ἔτος· δὲν εἶναι καθόλου εὔκολα, καθὼς ὁ οὐκρανικὸς πόλεμος παρατείνεται καὶ οἱ τιμὲς τῶν ὑδρογονανθράκων παραμένουν στὰ ὕψη κι ἴσως πᾶνε ἀκόμη ψηλότερα. Οἱ ἐπιδοτήσεις γιὰ τὸ ρεῦμα καὶ τὴν βενζίνη εἶναι ψίχουλα γιὰ τὸν οἰκογενειακὸ προϋπολογισμό, ἀλλὰ καὶ ἡ κατάσχεση τῆς φορολογίας τῶν καυσίμων ὁδηγεῖ σὲ μνημονιακὲς καταστάσεις· ἡ κατανόηση τῶν πολιτῶν πρὸς τὶς κυβερνητικὲς προσπάθειες, τὶς ὁποῖες χαρακτηρίζει εἰλικρινεῖς, ἀποτελεῖ τὴν καλύτερη ἄμυνά της, ἀλλὰ ὄχι καὶ τὴν ἀποτελεσματικότερη. Ἡ αὔξηση τοῦ τουρισμοῦ καὶ τὰ ἔσοδα ἐκ τῆς ναυτιλίας τὴν εὐνοοῦν, ἐνῶ ἡ εἰσροὴ τῶν ψηφιακῶν κεφαλαίων καὶ ἡ ἐμπέδωση τῆς βεβαιότητος, ὅτι εἴμαστε ἀπ’ τοὺς κορυφαίους στὴν παραγωγὴ λογισμικοῦ, ἐνισχύει τὸ φιλότιμο τῆς νεολαίας καὶ προσφέρει ὁμοθύμως στὴν ἀξιοποίησή του.